สวัสดี มิตรรัก G2K ทุกๆท่านคะ คิดถึงทุกคน จะตามไปเยี่ยมทีละคน ตาแฉะแน่เลย มาอ่านบล็อคนคนพลัดถิ่น ไม่ได้ฟังเพลงด้วย อ่านวิเคราะห์บทความลูกเดี่ยว ว่าแปลว่าอะไร

เธอของผม ไม่ใช่คนใจแคบหรอกครับ..แค่เธอหวังว่า คนแบบผมจะทำได้ ในสิ่งที่เธอเคยทำให้...แค่สักเสี้ยวหนึ่งก็ยังดี..วันนี้ผมทำ..เพื่อเป็นกำลังใจให้กับเธอ

คนเราเมื่อมีความรักในอดีตที่แสนหวาน แสนระทึกใจ  กว่าจะได้รัก กว่าจะเข้าใจ งอนกันไปงอนกันมา เพราะเวลาให้กันไม่ตรงกัน คนเราเมื่อรักกันก็อยากเห็นหน้ากันทุกวัน ไม่มีโอกาสได้พบกันเหมือนวัยเรียนหนังสือ ไปเรียนหนังสือยังได้เห็นหน้ากันทุกวัน แต่เดี๋ยวนี้กลับไม่เหมือนเดิม  เพราะต่างคนก็ต้องตั้งใจทำมาหากิน สร้างหลักฐาน สร้างความมั่นคงให้ชีวิต เพราะช่วงนี้เป็นเวลาเตรียมพร้อมที่จะก้าวให้ไปถึงจดหมาย ก้ไม่ใช่เพื่อใคร  ก็เพื่อเธอ เธอหาเข้าใจไม่  และซักวันเธอจะรู้ความจำเป็น และในที่สุดเธอก็มาถึงวันจำเป็นนั้นจนได้ แล้วเธอถึงรู้ว่า มันเป็นอย่างนี้เอง ความจำเป็นที่ต้องห่างไกลกัน และเธอคงจะเข้าใจคนชอบซึ้ง และให้อภัยกัน คนชอบซึ้งบางครั้งก็เหงา ก็เพราะด้วยความห่างไกล  มีเพียงอินเทอร์เน็ทเท่านั้น เพื่อบรรยายหาเธอคนเดียว แต่ก็อดที่จะบรรยายลงในบล็อคให้คนอื่น  อินไปด้วย

เดี๋ยวนี้มีฉายาคนหน้าตาเฉย  หรือหน้าตาเชย กันแน่คะ

แปลไทยเป็นไทยอีกนะนี่ ถ้าแปลได้อย่างนี้ ซึ้งจริงๆ คนที่กำลังมีอารมณ์เหงาและความคิดถึงคนห่างไกล  มีไหมหนอ คนซึ้งใจกับคนซึ้งใจ จะได้มาอ่านจดหมายน้อยนี่  ให้คนพลัดถิ่นได้หายเหงาบ้าง