ผมเห็นด้วยกับ อ.มะดาโอะ ครับในหลายประเด็น เพราะถ้าคนที่ไม่เคยประสบปัญหาอย่างที่อาจารย์ว่าด้วยตัวเอง จะเข้าใจไม่รู้ซึ้ง ไม่ใช่ไม่เข้าใจนะครับ แต่จะเข้าใจไม่รู้ซึ้งเท่ากับคนที่ประสบเอง ผมเองก็เป็นคนนึงที่ประสบเรื่องปัญหาการหาข้อมูลหนังสือ ยิ่งอยู่ในช่วงต้องค้นคว้าทำวิทยานิพนธ์ อีกทั้งวิจัย และภาระงานสอน ปาเข้าไปกว่า ๒๐ คาบ คงไม่ต้องพูดถึงว่าต้องบริหารเวลาอย่างไร ไปกลับๆ แถมมีสอนเช้า ๗ โมงเลิก ๖ โมงแทบทุกวันที่มีสอน จะเปลี่ยนกับใครก็ไม่ได้เพราะมีคนเดียว เป็นแบบนี้มาแล้วกว่า ๒ ปีครับ

ส่วนประเด็นคุมสอบ ในกรณีคุมคนเดียว อันนี้ผมเห็นด้วยครับ เพราะผมก็โนคุมคนเดียวอยู่แทบทุกเทอม อย่างที่อาจารย์ว่า ปวดปัสสาวะ กระดาษไม่พอทำไง ต้องกลั้นไว้ครับ และของผมเจอคุมกับอาจารย์อาหรับบ่อยมากครับ พูดอังกฤษก็งูๆปลาๆแล้วเจอคุมกับคนที่ต้องพูดภาษาอาหรับ ยิ้มอย่างเดียวครับ โดนแทบทุกเทอมครับ เทอมละหลายวันด้วย ก็ขอให้ผู้เกี่ยวข้องช่วยพิจารณาแล้วกันครับ

ความคิดเห็นที่แตกต่างคือการพัฒนาหากดูที่เหตุผล ความคิดเห็นที่เหมือนกันคือแรงผลักดันให้เกิดพลวัตรในการทำงานครับ...ขอเป็นกำลังใจให้อาจารย์ทุกคนครับสำหรับคนทำงาน ทุกๆๆการงานของเราจะได้รับการตอบแทนครับ