เรียนอาจารย์วิรัตน์ ครับ

การเรียนรู้ เป็นกระบวนการที่คนในสังคม ต้องถือว่าเป็นส่วนหนึ่งเพื่อการมีชีวิตอยู่ ให้ทันกับกระแสที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วและซับซ้อน

ไม่กี่วัน ผมนั่งฟังบรรยาย จาก อ.หมอ ประเวศ ท่านเล่าถึงความรู้ ๒ ประเภทที่เราทราบกันดีว่า เป็นความรู้ เชิงทฤษฏี ความรู้อันมีรากฐานมาจากวิทยาศาสตร์ อีกประเภทเป็นความรู้ที่อยู่กับตัวบุุคคล ที่เราเรียก tacit K. ความรู้ทั้งสองประเภทนี้ต่างกันตรงการให้คุณค่าของคน โดยที่ความรู้ประเภทแรก ให้คุณค่าเฉาพะบางคนที่รู้เท่านั้นเอง แต่ก็ได้ละเลยคนส่วนหนึ่งที่ไม่รู้ แต่ความรู้ที่ฝังลึกกทุกคนมี และถือว่าทุกคนมีสิทธิความเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกัน

โจทย์ที่เราคิดต่อ ในภาวะ ระบบการศึกษาในระบบ ล้มเหลวแบบนี้ก็คือ ทำอย่างไร ให้เกิดการ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ สร้างกระบวนการเรียนรู้ที่ยกระดับความรู้ที่ฝังลึก ให้ความมั่นใจ หรือ ให้ "smart" ตามที่อาจารย์ได้เขียนในบันทึกนี้

ผมก็มองเช่นเดียวกับอาจารย์ครับ ว่า ตอนนี้เทคโนโลยีได้พัฒนาไปไกลมาก การเข้าถึง การประยุกต์ เทคโนโลยี เพื่อใช้ในการจัดการความรู้เป็นสิ่งสำคัญ  นอกจากเราสร้างกระบวนการเรียนรู้ให่้เกิดขึ้นแล้ว การสื่อสารออกไปก็สำคัญไม่แพ้กัน

หลายคนก็ต่อต้านเทคโนโลยี...ผมก็อยากให้เปิดใจ เรียนรู้ ดึงแง่มุมที่ดีของเทคโนโลยีมาใช้ ให้ทันสมัย ให้มีความสุข สอดคล้องกับภวะใหม่ๆของโลกที่หมุนแบบคูณสองเหมือนทุกวันนี้

ขอบคุณอาจารย์มากครับ สำหรับบันทึกดีๆที่ผมได้เรียนรู้และต่อยอดความคิดผมเสมอ

ขอแสดงความคิดเห็นเท่านี้ครับ ตอนนี้ผมใช้ GPRS จาก ที่รอรถโดยสาร จังหวัดเล็กๆแห่งหนึ่งทางภาคเหนือในช่วงรอขึ้นรถ พยายามใช้เทคโนโลยีให้เกิดประโยชน์มากที่สุดครับ