ดูละครเรื่องหมอโฮจุนแล้ว  เหมือนหน่วยแพทย์ชุมชนที่ไม่อยากมีหมอคนไหนไปอยู่  แต่เหนืออื่นใดคือจิตสำนึกของการดูแลคนไข้  และมีความสุขเมื่อได้ช่วยเหลือเขาได้  นั่นคือรางวัลที่มีค่ายิ่งกว่าเงินทองและวัตถุใดๆ  ดังที่หลวงวิจิตรวาทการกล่าวไว้
        สุขของฉันอยู่ที่งานหล่อเลี้ยงจิต
        สุขของฉันอยู่ที่คิดสมบัติบ้า  (งานทุกเรื่อง)
        คิดทำโน่นทำนี่ทุกเวลา
        เมื่อเห็นงานก้าวหน้าก็สุขใจ
        งานยิ่งมีมากจริงยิ่งเป็นสุข
        งานยิ่งชุกมันสมองยิ่งผ่องใส
        เมื่องานทำได้เสร็จสำเร็จไป
        ก็สุขใจปลาบปลื้มลืมทุกร้อน...