บทความตีพิมพ์ที่แนวหน้า ฉบับวันเสาร์ที่ 18 ตุลาคม2551

 

ทฤษฎี 3 เด้ง + 1 เด้งใหม่

            สัปดาห์ที่ผ่านมาประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงมากมาย คนไทยจะอยู่รอดอย่างไร ก็คงจะขึ้นอยู่กับการใช้สติปัญญาในการเข้าใจปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น คิดเป็นวิเคราะห์เป็นไม่ใช่แบ่งเป็นพวกและในที่สุดก็ใช้กำลังเข่าต่อสู้กัน แบบที่บางกลุ่มต้องการ

       ผมมั่นใจว่าถ้าคนไทยได้รับการพัฒนากรอบความคิดจะช่วยให้หาหนทางสว่างได้แน่นอน

       ปัญหาใครเป็นคนทำ ทำต่อเนื่อง อดทนมีทรัพยากรพอเพียง ครอบคลุมทุก ๆ จุด ของสังคมหรือมีบุคคลหลายกลุ่มเริ่มคิดคล้าย ๆ กัน

       ท่านแรกก็คือ อ.ประพันธ์พงศ์ เวชาชีวะ ซึ่งเป็นบุคคลที่มีประสบการณ์ ในการเมืองเพื่อส่วนรวมมากมายเขียนบทความล่าสุดใน “แนวหน้า” ว่าปฎิรูปการเมือง ต้องปฎิรูปการศึกษาด้วย ท่านคงหมายถึง ปฎิรูปวิธีการเรียนการสอน เพื่อให้เด็กไทยคิดเป็น ไม่ใช่ปฎิรูป “โครงสร้าง” ที่เป็นอยู่และสร้างความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงให้แก่ ระบบการศึกษาไทย

       ส่วนอีกท่านหนึ่งที่ผมมั่นใจว่าจะทำได้คือ ศ.ดร.สุจิตร บุญบงการ ที่จะทำเรื่อง สภาการเมืองภาคประชาชน คงใช้เวลาให้ความรู้แก่ประชาชนในเรื่องประชาธิปไตย แบบไทย ๆ แทนที่จะเป็นประชาธิปไตยแบบ “เงินนำ” และมีหัวคะแนนสนับสนุน ผมอยากให้สภาการเมืองภาคประชาชนเน้นการสร้างจิตสำนึกทางประชาธิปไตยระยะกลางและระยะยาว

และสุดท้ายก็คือ เพื่อนรักของผม ดร.ศุภชัย พานิชภักดิ์ ถูกถามตรงในรายการคิดเป็น ก้าวเป็น กับดร.จีระ รายาการโทรทัศน์ของผม ว่าการเมืองไทยเป็นอย่างไร บอกว่าดูเหมือนว่าเปลี่ยนแต่จริง ๆ แล้วยังแบบเดิมอยู่มาก แถมบอกว่าการเมืองไม่ใช่ “แค่มรดกยกให้ลูก”

       เรื่อง“มรดก” ยกให้ลูกขอพูดถึง คุณบรรหาร ศิลปะอาชา หวังว่า ท่านคงไม่โกรธ ผมกับท่านบรรหาร ศิลปะอาชา เป็นมิตรกันอย่างดี แต่ต้องบอกกับท่านบรรหารว่า ช่วงสู้กับ “ระบอบทักษิณ” โดยไม่ยุบพรรคชาติไทยไปรวมกับไทยรักไทย

ขณะนี้ความดีเหล่านั้นหายไปหมดแล้ว เพราะผิดกฎของเพื่อนผมคือ ดร.ศุภชัย พานิชภักดิ์ เพราะ “ทำไมต้องตั้ง คุณวราวุธ”  ลูกชาย เป็นรัฐมนตรีเพื่อแค่เป็นเกียรติกับวงศ์ตระกูลหรืออย่างไร เพราะประสบการณ์ของคุณท๊อปไม่พอเพียงและสร้างความลำบากใจให้แก่ข้าราชการกระทรวงคมนาคม ที่อายุมาก ๆ เช่น ระดับอธิบดี รองอธิบดี ไม่ใช่ว่าอายุน้อยเท่านั้นผมคิดว่าประสบการณ์ ไม่มีความเป็นผู้ใหญ่พอ แถมยังแสดงวิสัยทัศน์เกี่ยวกับนโยบายคมนาคมแบบตื้น ๆ ให้ข้าราชการผู้ใหญ่ฟัง

       ผมหวังว่า “คำแนะนำ” ของผมจะไม่ทำให้ท่านบรรหารโกรธ และอาจจะมองว่าผมไม่เห็นด้วยและไม่สนับสนุนแต่ท่านก็ต้องสร้างมาตรฐานการเมืองใหม่ ไม่อยากให้การเมือง เป็นกิเลสของครอบครัว มาทำให้ท่านเสียชื่อตอนแก่  เพราะ ดร.ศุภชัย เพื่อนรักผมบอกว่าหากใครจะเล่นการเมืองต่อไปต้องถามว่า

-        เคยทำอะไรมาแล้ว เพื่อประชาชนมาบ้าง

-        มาเล่นการเมืองแล้วจะทำอะไรให้แก่ประชาชนบ้าง

อาทิตย์นี้ ผมเลยขอยืมการ์ตูนของ Bangkok Postมาลง ซึ่งแสดงให้เห็นทฤษฎี 3 เด้งของผม

เด้งแรก คือ พันธมิตรและปัญหาการเมือง

เด้งสอง คือ เศรษฐกิจการเงินของโลก

เด้งที่ 3  คือ ชายแดนเขมร ที่น่าสนใจก็คือทั้ง 3 เด้งในการ์ตูน Bangkok Post มีรูปคล้าย ๆ คุณทักษิณอยู่เบื้องหลังจะไม่ให้ผมวิเคราะห์ คุณทักษิณได้อย่างไร เพราะการ์ตูนเขียนเป็นรูปเหลี่ยมไว้ หรือกอาจจะหมายถึง นายกสมชาย วงศ์สวัสดิ์

แถม ยังมีอดีตนายกฯ อานันท์ บอกว่า ปัญหาหลัก ๆ รากเง้าของปัญหามาจากคุณทักษิณ โดยเฉพาะเรื่องการขัดแย้งทางการเมืองซึ่งท่านผู้อ่านต้องไปคิดต่อว่าจริงหรือไม่ สื่อหลายฉบับก็ยังต้องขอสังเกตต่อไปว่า เรื่องเขมรเป็นฝีมือ คุณทักษิณหรือเปล่า ? ผมไม่ฟันธง แต่เคยได้ยินคุณนพดล ปัทมะ ช่วงเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ คุยว่า ประเทศไทยจะไม่มีทางเสียดินแดน สักตารางนิ้วเดียว ซึ่งจุดนี้ก็ดูเหมือนว่า “ไม่จริง”

เด้งที่ 4 คือเมื่อวันพฤหัสคณะนายทหารทั้ง 5  คือ พล..ทรงกิตติ จักกาบาตร์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด พล..อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก พล...อิทธพร ศุภวงศ์ ผู้บัญชาการทหารอากาศ พล...กำธน พุ่มหิรัญ ผู้บัญชาการทหารเรือ และพล...พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ได้รวมตัวกันมาเตือนรัฐบาลให้รับผิดชอบซึ่งเป็นการแสดงออก แบบ “ปฎิวัติแบบใช้สื่อ” เพราะการเมืองยุคปัจจุบันของ ส..ยุคนี้เอาแต่ปริมาณโควต้าและอ้างสิทธิ เป็นประชาธิปไตยหลายกลุ่มตั้งโจทย์ว่า การเมืองแบบนี้เพื่อใคร และทำแล้วประชาชนได้ประโยชน์อะไร

ผมขอให้ท่านติดตามรายการใหม่  รายการ คิดเป็น ก้าวเป็น กับดร.จีระ ออกอากาศ ทาง TTV 2  ทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ เวลา 22.00 . ผมจะตอบคำถามสดให้กับท่านผู้ฟังที่อยู่ทางบ้าน ที่ผ่านมา 2 ครั้ง ผู้ชมทางบ้านให้ความสนใจ โดยเฉพาะคำถามที่เน้น เรื่อง คนหรือทุนมนุษย์ เช่น

·      ทำไม ? คนไทยบ้าปริญญา มากกว่าปัญญา

·      ทำไม? เด็กไทยไม่เรียนอาชีวะ แต่ชอบเรียนปริญญา

·      ทำไม? จบปริญญาตรีเต็มบ้าน เต็มเมือง แต่ประเทศยังไม่เจริญปัญหาเหล่านี้ น่าสนใจ

และสุดท้ายผมกับนักศึกษาปริญญาเอกมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทาร่วมกับมูลนิธิพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยนานาแสตมฟอร์ดและ Chira Academy ในการจัดสัมมนาเพื่อกระจายข้อมูลสู่ประชาชนในมุมมองกว้างได้ทรารบ เรื่อง การสร้าง “ทุนมนุษย์” ทีดีต้องเก่ง ดี มีคุณธรรมและยั่งยืนครับถึงจะรอดคำถามว่า ทุนมนุษย์เหล่านี้ใครจะสร้างขึ้นมา ?                                                    

                                          จีระ  หงส์ลดารมภ์