คุณ nidnoi ชมหรือเปล่าคะนี่ ชมหรือไม่ชมเราก็จะถือเป็นชมละกัน...ขอบคุณค่ะ
คิดว่าเข้าใจ เรื่อง"อะไร"ที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรก็ไม่รู้เนาะเนี่ย พี่ก็เป็นบ่อยๆเวลาอ่านบันทึกพวกเราๆใน GotoKnow นี่แหละค่ะ  ถึงได้ติดตามอ่านกันไม่รู้เบื่อ คุณ nidnoi ก็เป็นคนหนึ่งที่สร้าง "อะไรก็ไม่รู้เนาะ"ที่ทำให้รู้สึกดีๆบ่อยๆเหมือนกันค่ะ  นั่นแหละถึง"สุดคะนึง"ไงคะ

อ.จันคะ แหมทำไมเรารู้สึกเหมือนกันเลย!

ครูอ้อยคะ ไม่ได้ยกย่องค่ะ บอกความรู้สึกที่สัมผัสได้จากบันทึกเท่านั้นเอง 

คุณเอก...ความจริงใจเป็น"พลัง"ที่แรงเสมอค่ะ เราเลยสื่อถึงกัน มาร่วมด้วยช่วยกันส่งต่อให้คนแบบเราๆกันต่อไปนะคะ อย่าท้อถอย เหนื่อยนักก็พักเสีย โลกไม่ได้ยุติธรรมเสมอไปหรอก แต่ถ้าเราเข้าใจ เราก็จะไม่หวังอะไรเกินจริงไป (เอ๊ะ พี่พูดอะไรเนี่ย สื่ออะไรไม่ทราบส่งมาค่ะ)

คุณเมตตา...ไม่อยากบอกเลยว่าคุณเมตตาเนี่ยเป็นคนหนึ่งที่พี่หาคำจำกัดความให้ไม่ถูกเลย อ่านบันทึกและรู้จักตัวเป็นๆทีแรก นึกไม่ถึงเลยค่ะว่าจะเป็นคนสนุกได้แบบนี้ (คิดถึงที่คุณ mitoฯบอกว่า ท่านปรู๊ดไปทางโน้นทางนี้ หัวยุ่งตุงนัง กลัวจะทักกันไม่ทันน่ะใช่เลย...คุณเมตตา)