เปิดบล็อกมาวันนี้ หลังจากห่างหายไปนานด้วยภารกิจนานับประการ....พบกับบันทึกท่าน ผอ. .....ด้วยความดีใจครับ.....ว่าเมล็ดพันธ์แห่งการเรียนรู้เรื่องบล็อกที่เพาะหว่านไว้ ณ จังหวัดมุกดาหาร เติบใหญ่ได้ 1 ปีแล้ว ถือเป็นกำลังใจที่ดี สำหรับการทำงานของผมเช่นกัน

เห็นด้วยกับเรื่องความใจหาย ที่เห็นคนที่เคยร่วมงานกันมาก่อน ทะยอยพักผ่อนไป แต่ก็เป็นธรรมดาของกฎเกณฑ์ทางสังคมและกฎแห่งธรรมชาติ ที่คนเราต้องแก่ตัวลงไปเรื่อย ๆ แม้แต่ตัวผมเอง เมื่อหวลนึกถึงวันที่บรรจุวันแรกจนถึงวันนี้ มันเหมือนกับพึ่งผ่านไปไม่นาน แต่ในความเป็นจริง ก็จำเป็นต้องยอมรับความจริงที่ว่า เวลาของมนุษย์มันสั้นนัก

เฮ้อ...พูดไปก็รู้สึกว่าตัวเองชักจะเริ่มแก่แล้ว....มาตั้งหน้าตั้งตาทำงานเพื่อ กศน.กันต่อดีกว่า.... อวยพรให้ท่าน ผอ.ประสบความราบรื่นในชีวิตราชการที่เหลืออยู่ครับ......