เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศจึงเอาเนื้อเพลงสัญญาปลาข่อน ของเอกพล มนต์ตระกานต์ มาฝาก กับภาพท้องนาที่บ้านนอก

( เกริ่น ) ลมพัดข้าวดอ หัวใจอ้ายรอฟังข่าว
คึดฮอดผู้สาว ที่เคยเว้ากันปีก่อน
ว่าสิคืนนา ทุกคราเมื่อยามปลาข่อน
แต่พอเจ้าจร ปลาข่อนบ่เห็น...คำแพง

( แหล่........ )
บัดนี้ บัดนี้.........
อ้ายอยากขอกล่าวก้ำ ทวนความจำจั๊กกะหน่อย
ฝากผู้สาวส่ำน้อย ผู้หายจ้อยตั้งแต่นาน......
ตั้งแต่คราวอยู่บ้าน เว้าคำหวานกับอ้ายบ่าว
ยามหัวลมพัดจ้าว กลางฮวงข้าวก่องสลอน
น้ำแจนาปลาข่อน ปลาซิวซอนดิ้นด่อง ๆ
เอาสวิงค่อยซ้อน มาหมกพร้อมอีตู่นา
จ้ำหมกปลาสัญญาน้อง ว่าเฮาสองสิมั่นแก่น
ฮักเป็นแฟนก่อไว้ มื้อได๋พร้อมจั่งแต่งกัน
พอหลังจากมื้อนั้น เฮากะห่างน้อกันไป
เหลือแต่สัญญาใจ ที่แซในหัวใจ....ซื่อ
บัดหลายเดือนหลายมื้อ ฟังเขาลือน้องเป็นต่าง
สังคมเมืองเปลี่ยนร่าง ใจเคยตั้งกะเปลี่ยนตาม
เสริมความงามตามแฟชั่น ตาหวาน ๆ แอวกิ่ว ๆ
จมูกเสริมเติมแต่งคิ้ว มือสิบนิ้วเจ้าใส่แหวน
นั่งเคียงเสี่ยยิ้มแป้น ในเก๋งแวนติดฟิล์มดำ
เคยสัญญาแสนคำ เจ้าบ่จำ......เบิดคุณค่า......

เขาพาเที่ยวคาราโอเกะ ลืมเถียงนาเซที่เฮาเคยเว้าวอน

ลมหนาวมาน้ำขอดนาปลาข่อน เพลินแสงนีออนบ่ฮำฮอนฮักเฮา

อ้ายนั่งเหงาบนคันแทนากิ่ว มองเห็นปลาซิวดิ้นแด่วแด่วแดดเผา

ดั่งสัญญาอ้ายโดนฆ่าด้วยความเหงา เพราะถูกผู้สาวแฟนเก่าเพินตัดรอน

วอนสายลมทวงสัญญาปลาข่อน เบื่อแสงนีออนฟ่าวกลับคอนเด้อ..นาง

เบื่อแสงนีออนฟ่าวกลับคอนเด้อ..นาง..