ขอรายงานตัวในฐานะส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ เป็นที่น่ายินดีจริงๆ ที่ได้ทำงานนี้ หลังจากวันนั้น ฝนได้นำผลที่ได้บางส่วนจากเวที เป็นผลไม้ที่ทุกๆ ช่วยกันเติมถ้อยคำลงไป ถอดคำเติมความคิดของตัวเองลงไปอีกหน่อย ผลไม้ที่พี่เอกเขียนด้านบน ฝนขอเติมเป็น ตะกร้าใหญ่ให้ทุกๆ ได้ชิมได้ชม ต่อไปนี้นะคะ

         การนำสิ่งที่ได้เรียนรู้นี้ไปใช้ เป็นการสะท้อนถึงความรู้สึกที่แสดงถึงการเรียนรู้ทั้งพลังกายและพลังใจของผู้เข้าร่วมกลุ่มทุกคน สิ่งที่ได้เรียนรู้สามารถจัดเป็นสามกลุ่มใหญ่คือ 1.นำสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปพัฒนาตนเอง 2.นำสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปพัฒนางาน 3.นำสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปถ่ายทอดสู่ผู้อื่น การนำสิ่งที่เรียนรู้ไปพัฒนาตนเองเป็นการพัฒนาด้านอารมณ์และความรู้สึก พัฒนาจิตของตนเอง และปรับใช้ในการจัดการอารมณ์ของตนโดยเฉพาะในยามที่ขุ่นมัว การเรียนรู้เรื่องการจัดการอารมณ์ของตนเองผ่านเรื่องเล่าของคนอื่น ทำให้เห็นถึงแรงผลักที่ยิ่งใหญ่ ที่จะส่งต่อพลังนี้ไปยังพี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ ที่ทำงาน เป็นการกระตุ้นทั้งตนเองและคนอื่นได้ในขณะเดียวกัน น่าปลื้มใจเหลือเกินว่าการฟัง มากกว่าพูด ทำให้เข้าใจกันและกันได้มากขึ้น

         หลายคนเขียนถึงการนำไปใช้ในการพัฒนางานเป็นการสะท้อนถึงผลงานที่สวยงามมาก การถ่ายโอนความรู้ทางคำพูดนี้ทำให้เห็นรายละเอียดเป็นขั้นเป็นตอน เห็นอารมณ์ของผู้เล่าได้ชัดเจน การขยายผลที่จะเกิดขึ้นในโรงพยาบาลต่างๆ จึงเป็นผลงานที่หลายคนเฝ้ารออย่างชื่นชม

         สิ่งสุดท้ายที่ขาดไม่ได้เป็นการเรียนรู้เรื่องกระบวนการการเล่าเรื่อง มีหนึ่งข้อความเขียนว่าจะนำวิธีการนี้ไปใช้ต่อ จึงเป็นเรื่องที่ทำง่าย ใช้ง่าย และคาดว่าจะได้ผล เพราะสำหรับตนเองแล้วมีหลายคนถาม ว่าจะเล่าไปถึงเมื่อไร แล้วเล่าแล้วจะเห็นผลอย่างไร สิ่งที่ตนเองคิดและเชื่อนั้นว่าการพัฒนาจะต้องค่อยเป็นค่อยไป การซึมซับและเรียนรู้ก็เช่นกัน คงต้องให้เวลานานกว่าจะเห็นผล แต่ก็แอบหวังว่าคงจะไม่นานจนเกินไป