สวัสดีครับ พี่ราณีRanee

ค่ำคืนนั้น .. ตอนขากลับจากกรุงเทพฯ  ยิ่งขับยิ่งรู้สึกทุกข์ทรมาน  แต่ยังดีที่ว่าร่างกายฟื้นเร็ว  เลยยังอยู่รอดปลอดภัย  ตอนนั้นตัดสินใจให้นิสิตขับแทน  เพราะรู้ตัวว่า  ตนเองไม่ไหวแล้วจริง ๆ  ขืนดื้อไปก็คงไม่เป็นประโยชน์ต่อทุกฝ่าย

มาถึงห้องพัก. สิ่งแรกที่ทำ คือ เดินเข้าไปหอมแก้มลูก ๆ  และซุกตัวนอน  พร้อม ๆ กับหวนคิดว่า  เราโชคดีมากที่ได้กลับบ้านอย่างปลอดภัย

ขอบคุณครับ