เช้านี้ ผมนั่งฟังรายการสัมภาษณ์ผ่านโทรศัพท์ สถานีวิทยุแห่งหนึ่ง มีทั้งสั่นเครือ และ ร้องไห้ เมื่อพูดถึง "พระคุณแม่" เป็นเรื่องราวที่งดงามครับ ในขณะความวุ่นวายของคนบนรถเมล์ของเมืองหลวง ผมมีสมาธิจดจ่อและฟังดังในโสตก้องกังวานดี

การถ่ายทอดเรื่องราวแบบนี้ดี ประเด็น sensitive แบบนี้เปิดเวที นั่งเล่าเรื่อง ก็มีแต่น้ำตาครับ

ดีมากๆครับ เรื่องราวทำให้เมล็ดพันธุ์ที่ดีในใจของเราได้เติบโต

ขอบคุณครับ อาจารย์ได้กรุณา เขียนถ่ายทอดจากลายมือปกติ แสดงถึงความตั้งใจนำเสนอที่น่าชื่นชมมาก

ขอขอบคุณแทนผู้อ่านบันทึกนี้ครับ