ขอบคุณค่ะ สำหรับ บันทึก "เฮฮาศาสตร์"

อ่านบันทึกอาจารย์แล้ว จริงๆ ในใจอยากร่วมก้วน..กระบวนทัศน์ นี้ค่ะ

แต่ด้วยหลากหลายเหตุผล ที่พยายามจะฝึกตน ...บางครั้งเลยต้องยอมอยู่นิ่งๆ เพื่อพิจารณาตน...หยุดความอยากของตน ... พอเริ่มเห็น เริ่มรู้..สงบลงได้บ้าง ..ก็เลย แอบมาเขียน..อ่านความเห็นผู้อื่นบ้างค่ะ

สนใจแนวคิด "เฮฮาศาสตร์" เพราะ เห็นว่า การเรียนรู้ที่ยั่งยืนนั่นต้องมาจากจิตใจที่มีความสุข มีความยินดี มีความกระหายใคร่รู้ที่จะเรียนรู้...เรียนรู้เพื่อพัฒนาตนค่ะ

แต่มุมมอง ที่ได้เรียน ได้สัมผัสมา... ก็ยังเห็นว่า ..ผู้นำทางการศึกษาของเรา (ส่วนใหญ่) ยังพยายามที่จะสร้างให้ "การศึกษาเป็นเลิศ ด้วยการยึดติดกับกรอบ..กับชื่อ..การศึกษาไทย จึงพยายามที่จะตามชาติตะวันตก .. หากพูดคำไทย เอาหลักการคนไทยมาอ้าง ก็บอกว่า ไม่เป็นสากลบ้าง เชยบ้าง อะไรเหล่านี้นะคะ.

อยากให้ การจัดการศึกษาของไทยเรา...มี Trend หรือ แฟชั่น ของ เฮฮาศาสตร์ มากขึ้นค่ะ... แต่จะทำยังไง เมื่อการจัดการศึกษา ณ ตอนนี้ ... แนวคิดหลัก คือ ศึกษาเพื่อสนองกิเลส คือ มีงานที่ดีๆ (เงินเดือนเยอะๆ) ในหมู่สังคม. ไม่ได้เป็นการเรียนด้วยใจ. การเรียนรู้ มันก็พัฒนาไปตามลำดับนะคะ ... ความสุขก็เช่นกัน คนที่ได้สุขที่ประณีตแล้ว เขาก็จะไม่ชอบสุขที่หยาบๆ แต่ในเมื่อคนเรามันต่างกัน. คนตัวเล็กๆ ไม่สามารถที่จะจัดสรร จัดการสภาพแวดล้อมอะไรได้.. ^*__*^

รู้สึกจะเขียนมากไปแล้ว ^*__*^ เพราะจริงๆ แค่อยากบอกว่า ชื่นชมกับแนวคิด "เฮฮาศาสตร์" ค่ะ