เล่าเรื่องจริงให้อาจารย์ฟังสักเรื่องค่ะ

ณ โรงพยาบาลระดับใหญ่สุดแห่งหนึ่ง ผู้หญิงสองคนจากแม่สะเรียง ที่ออกเดินทางจากบ้านตั้งแต่เย็นเพื่อมาเข้าแถวรอคิวตรวจให้ทันตีห้า นั่งรอไม่กล้าลุกไปไหนอยู่หน้าห้องตรวจจนเกือบเที่ยง

ในห้องตรวจ ที่มีหมอ คนไข้ และคนมาส่งที่ทำให้ที่ล่ามด้วย

"เป็นไรมา"

"ปวดท้อง"

"แค่นี้ก็มาด้วย ทำไมไม่ตรวจที่แม่สะเรียง"

"หมอที่นั่นบอกว่าเป็นก้อนที่ท้องต้องผ่าตัด เลยอยากมาตรวจที่นี่"

"เป็นก้อนมานานเท่าไหร่แล้ว"

"ห้าปี"

"ห้าปีแล้วทำไมทนได้"

"ก็ไม่มีเงินไม่รู้ใช้เงินมากไหม"

"ตอนนี้มีเงินแล้วงั้นซิ"

"ก็ไม่มีแต่ปวด ขอหมอผ่าเลยได้ไหม เพราะเดินทางไปมายาก ต้องเดินขึ้นดอยต่อไปอีกวันเต็มๆกว่าจะถึงบ้าน" 

"รอมาได้ตั้งห้าปี หมอก็จะรักษาช้าๆสักห้าปีก็แล้วกัน กลับบ้านไปก่อน อะไรมาถึงจะตัดคิวคนอื่นได้อย่างไง"

..

..

ฟังแล้วกลืนน้ำลายสักเอื้อกนะคะ