ขอปรับคำกลอน "ชีวิตครู" ที่ใจจริงเขียนไว้ ดังนี้
ชีวิตครู ใช่ว่า มีแต่สุข ย่อมมีทุกข์ เยี่ยมเยือน เหมือนคนทั้งหลาย
สุข ทุกข์ ผลัดกันเยือน เหมือนเพื่อนตาย ลำบาก สบาย ตามวิถี ที่เป็นคน
เมื่อเจอทุกข์ ใจครู จะไม่ท้อ หาต้นตอ แก้ไข ไม่สับสน
แม้ยามสุข ไม่เกษม ในเกมกล ไม่ยินยล แลเห็น เป็นธรรมดา
*****************