ข้อคิดชีวิตครู
       เมื่อเราจะกล่าวถึงครูคงต้องรู้ว่าครูมีความหมายว่าอย่างไร ครูคือผู้มอบความรู้ให้แก่ศิษย์ตามที่ศิษย์ต้องการ แต่ใครบ้างที่จะรู้เบื้องหลังชีวิตของครูเป็นเช่นไร ครูก็คือปุถุชนคนหนึ่งเหมือนกับปัจเจกชนทั่วไป มีการดำรงชีวิตทามกลางอุปสรรคนานับประการซึ่งเป็นฉากหลังที่ศิษย์น้อยคนจะแลเห็น
      อย่างไรก็ตามเมื่อก้าวสู่เวทีที่รออยู่เบื้องหน้าของศิษย์ ต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้เพื่อที่ทำหน้าที่ของตนให้สำเร็จลุล่วงซึ่งสิ่งเหล่านี้มีอยู่ในวงการครู งานของครูเป็นงานที่ทำให้คนเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์จึงต้องคอยระวัง มิให้อุปสรรคเข้ามาปะปนขณะการสอน ชีวิตครูเป็นชีวิตที่ต้องยึดหลักธรรมและองความรู้ครูจึงต้องแสวงหาความรู้ ความรับผิดชอบต่างๆ ด้วยความที่มีใจใฝ่วิธีการและทักษะในการสอนอยู่ตลอดเวลา ครูไม่ว่าจะอยู่ที่แห่งหนตำบลใดไม่ใช่เรื่องสำคัญขอให้ยึดมั่นอุดมคติของตนไว้ทั้งนี้นี่คือยาดีที่จะชโลมใจมิให้มีความท้อแท้ ถึงแม้ว่ามันอธิบายให้เข้าใจได้ยาก
      กี่คืนกี่วันที่ผ่านไปความเป็นครูก็ไม่เปลี่ยนหรือจืดจางลงไปเลย วันแล้ววันเล่าครูก็ยังคงต้องดำเนินชีวิตส่วนตัวและส่วนรวมอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ครูรุ่นเก่าเกษียณอายุครูรุ่นใหม่ก็มาทดแทนเป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆเพราะสังคมยังต้องการผู้ที่จะมาเป็นชี้แนวทางความรู้ตลอดไปน้อยคนนักที่จะสามารถเรียนรู้ในศาสตร์ต่างๆได้ด้วยตนเองสิ่งนี้เป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่ต้องการขนขวายหาความรู้เพื่อทีจะไปประกอบสัมมาอาชีพ สังคมจึงเรียกร้องที่จะหาครู
      ดังนั้นเบื้องหลังชีวิตครูที่คอยให้ครูหันกลับมาเผชิญ เราควรหันมาสนใจช่วยเหลือครูมิให้ครูเกิดความย่อท้อสิ่งใดที่เราคิดว่าสามารถสร้างกำลังใจให้แก่ครูได้จึงควารทำ เราควรมองเข้าไปในขีวิตครูและหาแนวทางที่จะช่วยอุดหนุนให้ชีวิตครูดำรงอยูได้อย่างมีความสุข เพื่อที่จะทำให้ครูเกิดกำลังใจซึ่งเป็นตัวขับเคลื่อนสติปัญญาให้สร้างสรรค์ผลงานที่ดีออกมา ทำให้สังคมได้เรียนรู้สิ่งที่เป็นผลประโยชน์ต่อส่วนร่วม และถ้าสังคมทุกสังคมมีความสุขประเทศชาติก็จะมั่นคงเพราะมีพลเมืองที่มีความรู้และคุณธรรม
     ท้ายสุดนี้ขอมอบบทกลอนสั่นๆเพื่อเป็นกำลังแด่ครูทุกท่านตลอดไป

                                                    ชีวิตครู
                       ชีวิตครู ใช่ว่า มีแต่สุข            เมื่อเจอทุกข์ และ สุขดังใจหมาย
                   อาจทำให้กายจิตคิดมลาย           วิบากกาย ลำบากจิต ชีวิตคร
                      เมื่อเจอทุกข์ ใจครู อย่ามัวท้อ   ไม่ต้องง้อ ยอมชะตา พาสุขสม
                   หมั่นฝึกจิตเพื่อชีวิตคิดรื่นรมย์       เมื่ออารมณ์เบิกบานใจเป็นครู