การสอนโรงเรียนขนาดเล็กดู ๆ แล้วเป็นเรื่องง่าย ๆ แต่จริง แล้วยาก

เพราะอยู่ภายใต้ความขาด

ที่ไม่ขาดก็คือความพยายามของครู และผู้เกี่ยวข้อง

จะพยายามถูก หรือไม่ถูกก็ถือว่าเป็นความพยายาม

การสอนที่ยาก อย่างหนึ่งก็คือการสอนวิชาคณิตศาสตร์ การสอนโจทย์ปัญหา

โดยครูที่ไม่มีวิชาเอกเป็นวิชาคณิตศาสตร์

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาฟังการเสนอนวัตกรรมการสนอของครูในงานเคเอ็มของ สพฐ.

ครูท่านหนึ่งท่านสอนคณิตศาสตร์ด้วยนิทาน ผมฟังแล้วก็จินตนาการณ์ การสอนคณฺิตศาตร์ไป ตามประสาคนที่ไม่ได้เรียนเอกคณิตศาสตร์

ถ้ากลับไปสอนคณิตศาสตร์ ช่วงชั้น 2

ผมจะทำอย่างนี้

สมมติว่ามีนักเรียนมี 7 คน

จะฟักสตางค์มาสักร้อย

บอกเด็ก ๆ ว่า วันพุธที่จะถึงซึ่งเป็นวันที่มีตลาดนัดข้างๆโรงเรียน ครูจะให้เด็กๆ ไปซื้อของที่อยากซื้อ ให้นักเรียนซื้อของจำนวนหนึ่งเพื่อนำไปมอบให้พ่อแม่พี่น้องเพื่อนและครู

จะสั่งการอย่างไรก็ได้ที่แฝงไว้ด้วยการบวกลบคูณหารอย่าง่ายๆ

กลับมาแล้ว ให้เด็ก ๆ เขียนเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ครูซักถามให้เกิดการปรับปรุงแก้ไข ให้เป็นเรื่องราว 1 เรื่อง หรือหลายเรื่อง

เมื่อได้เรื่องมาแล้ว ครูก็ซักไซ้ไล่เรียงเพื่อนำไปสู่การสร้างโจทย์ปัญหาร่วมกัน โดยพยายามให้เด็กๆ ได้สร้างเองได้มากที่สุด

เมื่อได้มาแล้วก็ค่อย ชักนำไปสู่การสอนตามปกติ

การสอนทำนองนี้คิดว่าจะช่วยให้เด็กเข้าใจจริง เพราะมีสิ่งเกาะเกี่ยวเชื่อมโยงได้กับสถานการณ์จริงที่ได้ประสบพบเห็นมาแล้ว

และแน่นอนการสอนแนวนี้เขามีทฤษฎีอยู่แล้ว

ใครมี ใครสอนทำนองนี้ช่วยส่งทฤษฎี หรือ แผนการสอมาให้บ้างจะได้นำขึ้นเว็บไซท์ให้ดูกัน