พี่แก้ว..ครับ

ปีนี้พ่อกับแม่และพี่ชายทำนากันสามคน ..  ปีที่แล้วมีคนมาขอทำด้วยแล้วแบ่งปันผลผลิต  ซึ่งก็ทำเช่นนั้นมาหลายปี

ปีนี้ไม่รู้ยังไง..ตัดสินใจทำกันเอง
ผมไม่ได้ช่วยแรง  แต่ก็เป็นเหมือนลูกคนอื่น ๆ ที่ช่วยเป็นเงินแทน (บ้าง)

เมื่อวานพ่อเล่าให้ฟังว่า...
ชาวบ้านหลายคน (4 - 5 คน)  มาลงแขกช่วยแบบไม่คิดค่าจ้าง  พ่อบอกว่า  คนเหล่านี้รักและเคารพครอบครัวของผมมาแรมปี และทนเห็นพ่อกับแม่ผมทำนาด้วยตนเองไม่ได้

เช่นเดียวกับพี่ชายอีกคนก็ขับรถทางไกลจาก อ.คำม่วงมาช่วยดำนา  เหมือนกัน

พ่อกับแม่บอกว่า  การทำนาเป็นความสุข...เป็นมรดกทางสังคมที่ยิ่งใหญ่อย่างมหาศาล   การปล่อยวางให้ผืนนาร้างต้นข้าวก็ไม่ต่างอะไรกับคนไม่รู้ค่าของมรดกที่ได้รับมา

......
ผมไม่เคยอายที่จะบอกว่า ผมเป็นลูกชาวนา  และมีความสุขเสมอเมื่อได้บอกเล่าถึงเรื่องเหล่านี้

ขอบคุณครับ..