สวัสดีครับอาจารย์ปัทมาวดี

ผมเพิ่งมีโอกาสได้ดูภาพยนตร์ September 11 ซึ่งเป็นหนังสั้นสิบเอ็ดเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์ 9/11

[ช่วงต่อไปนี้ เปิดเผยเนื้อหาสำคัญของภาพยนตร์ครับ] พออ่านบันทึกของอาจารย์แล้วเลยนึกถึงเรื่องหนึ่งในภาพยนตร์นี้  ซึ่งเป็นเรื่องสุดท้ายในภาพยนตร์ กำกับโดย Shohei Imamura  เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับ 9/11 โดยตรง เพราะกล่าวถึงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเสนอเรื่องราวของทหารที่กลับจากสงครามแล้วก็เปลี่ยนพฤติกรรมกลายเป็นสัตว์เลื้อยคลาน ไม่ยอมพูดจากับใคร ครอบครัวก็ลำบาก คนในชุมชนก็ไม่สบายใจ แม่ของทหารก็ช้ำใจ พูดตัดพ้อกับเขาว่าไปเจออะไรมาในสงคราม ถึงไม่อยากจะเป็นคนแล้ว สุดท้ายเขาก็ถูกไล่ออกไปจากหมู่บ้าน ข้อความส่งท้ายของเรื่องนี้คือ "no war is holy."

เรียกน้ำตาได้เลยครับประโยคนี้ ผมเข้าใจว่าข้อความส่งท้ายนี้มีพลังมาก เนื่องจากคนญี่ปุ่นถือเกียรติการปกป้องจักรพรรดิ และการทำสงครามศักดิ์สิทธิ์ การที่ผู้กำกับญี่ปุ่นสื่อออกมาแบบนี้ ก็เท่ากับเป็นการยอมรับว่าการอ้างเอาความศักดิ์สิทธิ์เข้าทำร้ายทำลายผู้อื่นนั้น ก็เท่ากับเป็นการทำร้ายฝ่ายตนเองไปด้วย ผมเข้าใจว่าความต่างของชาติพันธุ์ ศาสนาและความเชื่อถูกใช้เป็นข้ออ้างในการทำร้ายทำลายกันมาตลอดประวัติศาสตร์มนุษย์ชาติ ทั้งที่จริงแล้วทุกศาสนาไม่ได้สอนให้คนฆ่ากัน

แต่การยอมรับความเปลี่ยนแปลง และความแตกต่างนั้นเป็นเรื่องที่ออกจะน่าลำบากใจครับ  โดยเฉพาะคนที่ไม่เคยเห็นความต่างหลากหลายในสังคมมาก่อน ยิ่งถูกสั่งสอนให้เชื่ออะไรสักอย่างฝังหัวแต่ยังเล็กและได้รับการตอกย้ำมาโดยตลอด (โดยเฉพาะในเรื่องความรุนแรง) ก็ยิ่งยากที่จะยอมรับความต่าง

ส่วนตัวผมรู้สึกเศร้าใจกับสถานการณ์ของบ้านเราตอนที่ผมเห็นนักวิชาการหลายท่านเข้าร่วมการชุมนุม และใช้ถ้อยคำไม่สุภาพ ตะโกนด่าฝ่ายตรงข้าม ผมว่าไม่น่าจะทำให้สถานการณ์ดีขึ้นเลย คนเราพูดจาโวยวาย ด่าทอ สร้างความเกลียดชัง ก็ยิ่งทำให้ตัวเองตกต่ำลงไป จำได้ว่ามีอาจารย์มหาวิทยาลัยท่านหนึ่งเคยขึ้นไปให้ความรู้เกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ เพื่อสร้างความรู้ความเข้าใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แบบนี้น่าจะดีกว่านะครับ

ขอบคุณครับ