จริง ๆ ก็อยากไป  แต่พี่ได้ตั๋วในนามคณะทำงานแล้ว  เลยไม่อยากให้งานเราเสียโอกาส .. แรกก็กะจะเวียนให้นุ้ยไปสัมผัสดูบ้าง  แต่เมื่อวิเคราะห์แล้วว่ามีโจทย์ที่ต้องนำร่องใน "พฤหัสสกัดความรู้" ...เลยต้องเป็นเธอ และเธอเท่านั้น ..

ซึ่งจากการประเมินที่ยะนำมาขยายผลกับบุคลากรนั้นก็ถือว่า  "ตั๋ว"  ที่ได้ไป  หรือสถานะที่ได้รับ "อภิสิทธิ์"  ไปนั้น  ก็นำมาแบ่งปัน เติมเติมให้กับคนอื่นได้อย่างไม่บกพร่อง

....

คำถามหลายคำถาม  พี่ว่ายะได้ค้นพบด้วยตัวเองแล้วล่ะ  เป็นต้นว่า จบสถิติมาแล้ว.. เอามาใช้ในงานประจำอย่างไร  หรือเพราะเลือกที่จะอยู่ตรงนี้จึงไม่ได้ใช้ศาสตร์นั้น ๆ  หรือเปล่า ?

....

มีเวลาได้อ่านเรื่องสั้นชื่อ "เพื่อนเก่าที่บ้านเกิด" ของคำหมาน  คนไท  (ชุดสาปอีสาน)  เกิดความประทับใจเรื่องเรื่องราวการดำเนินเรื่องแบบง่าย ๆ  โดยตัวละครตัวหนึ่งร่ำเรียนจบ ดร.จากต่างประเทศ  คิดถึงเพื่อนสมัยเด็ก ๆ  ที่เรียนด้วยกันและเคยช่วยชีวิตตัวเองจากการจมน้ำ

เมื่อเกษียรณราชการก็ตามหาเพื่อคนนี้จนเจอ  พบว่าเขาใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย  (เรียนไม่สูง)  ปลูกผักปลูกพืชกินเอง  และอนุรักษ์ต้นไม้พื้นบ้านอีสานไว้เยอะมาก

ดังนั้นเขาจึงชวนเพื่อนมาช่วยสอนการปลูกต้นไม้ให้เป็นป่าให้กับชาวบ้านในจังหวัดมุกดาหาร  โดยจะมีเงินค่าตอบแทนให้  แต่เพื่อนกลับพูดอย่างน่าฟังว่า

"เฮามีความฮู้น้อย  บ่กล้าไปสอนไผดอก  โตเฮียนหนังสือหลายจบดอกเตอร์จากเมืองนอก เป็นหยังบ่ไปสอนให้เผิ่น"