รอคอยเธอมาแสนนาน...
....
ครวญเพลงนี้มานานมาก ..และยืนยันว่าการทำหน้าที่ "แมวมอง" ของพี่ไม่ไร้ทิศทางหรอก ตัวตนของยะมี ความรู้ฝังลึกอยู่หลายเรื่อง ที่ผ่านมายังไม่มี "โอกาส" ให้ยืนบนเวทีเฉย ๆ หรอก พอย้ายมาอยู่งานพัฒนานิสิต เลยได้เวลาเปิดตัว..และเปิดใจ - เปลือยศักยภาพตัวเองออกมาให้ใคร ๆ ได้ "ทึ่ง"
... พี่คิดไม่ผิดนะ ที่ให้ยะเป็นคนเปิดหัวเรื่องในแนวนี้ ให้โจทย์สั้น ๆ ชัดบ้าง ไม่ชัดบ้าง แต่เชื่อใน "จินตนาการ" ของยะในการที่นำบูรณาการและรังสรรค์ออกมาได้
.... นี่เป็นกระบวนการที่พี่อยากให้ทุกคนได้รับรู้เรื่องราวของกันและกันในมุมที่เราเองก็รู้ว่าไม่เคยเปิดเปลือยให้เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ได้รับรู้ และนี่คือการแสดงตัวตนของเราให้คนอื่นได้เข้าใจสภาวะของเรา..
สิ่งเหล่านี้ หรือข้อมูลเหล่านี้ จะเป็นต้นทุนให้คนอื่นขบคิดในภาวะของเราอย่างมีทิศทาง และอาทรต่อการที่จะเข้าใจ..รับรู้และรับฟังกันและกันมากขึ้น
....
พี่ฝากประเด็นเพิ่ม (ฝากอีกแล้ว...การบ้านเยอะแยะเลย) ...
หากสามารถนำรายละเอียดแต่ละตอนมาลงในบันทึกจะเป็นเสมือนบันทึกความลับที่กำลัง tag กันบล็อกตอนนี้เลยทีเดียว
อย่าลืมเอาภาพมาให้ดูประกอบเนื้อหาด้วยนะ...นำเสนอเป็นตอน ๆ
รับรองมีฮา...
.........
ขอบคุณครับ