พี่หน่อยครับ..

สิ่งหนึ่งที่ผมเรียนรู้และสัมผัสได้ด้วยตัวเองก็คือ  ถ้าเราเรียนรู้อย่างมีเหตุผลกับบาดแผลของตนเอง  เราก็จะมีต้นทุนที่ดีในการมีชีวิตอยู่

เพราะชีวิตที่ขาดเขินในอดีต  เมื่อมีโอกาส  ผมจึงทุ่มเทให้กับเรื่องเหล่านี้  มันเหมือนกับการกลับไปเติมเต็มความฝันของตนเองเหมือนกัน 

ผมไม่เคยมีสมุดใหม่ ๆ หนังสือใหม่ ๆ ไปโรงเรียน  ขึ้น ม. 4 โน่นแหละครับ ถึงได้มีโอกาส  แต่เชื่อเสมอมาเช่นกันว่า   ส่วนหนึ่งของชีวิต ผมเติบโตมาจาก "หนังสือ" ดังนั้นจึงคิดอยู่ตลอดเวลาว่า หนังสือที่มีอยู่ในบ้าน  สักวันหนึ่งจะทำห้องสมุดไว้บริการเด็ก ๆ ในหมู่บ้านของตนเอง

....

แข็งแรง ๆ ...นะครับ