สวัสดีค่ะอาจารย์ ตามรอยมาจากบันทึกอาจารย์กมลวัลย์ วันนี้ได้สนทนาธรรมแต่เช้า ดีจริงๆ สงสัยธรรมะจัดสรร เพราะเป็นเรื่องที่ตรงกับสิ่งที่ประสบมากในสองสามวันที่ผ่านมาค่ะ

แม้บางทีเราทำสิ่งที่คิดว่าดี(แบบของเรา) มีคนอื่นคิดไม่ตรงกับเรา เราก็ไปสงสัย วิจารณ์เขา แต่พอมีสติเห็นตนเอง ไอ้ที่คิดว่าเราถูกนั้น มันก็เป็นสิ่งสมมุติตามอัตตาของเรา คนอื่นเขาก็มีอัตตาของเขา เลยมานั่งขำว่า มันเป็นเช่นนั้นเอง จะไปอะไรกันนักกันหนา เราเปลี่ยนคนอื่นไม่ได้ แต่เราโชคดี มีบุญพอที่จะมองเห็นโทษของการกอดอัตตาไว้ เราจึงค่อยๆปล่อยวาง ทำให้เรื่องที่ดูเป็นปัญหา ก็ค่อยคลายไปเป็นเรื่องธรรมดาที่จะผ่านไป

สิ่งหนึ่งที่ตัวเองระวังตน คือตามประสามนุษย์ที่เคยชินกับการมีอัตตามากว่าครึ่งค่อนชีวิต ความหลงอัตตาจะมีมาเรื่อยๆ จากโลกธรรมที่เรายังเวียนว่ายอยู่ ยิ่งทำให้เห็นคุณค่าของการเจริญสติ รู้สึกว่าตัวเองชักจะสติอ่่อนกำลัง เรียกมาใช้ได้ไม่ค่อยทัน ไม่ค่อยเข้มแข็ง ได้เวลาไปบ่มเพาะกับครูบาอาจารย์กันอีกครั้งแล้วค่ะ

ขอบคุณค่ะอาจารย์