สวัสดีครับ คุณ poo ... :)

แค่นั้น และ แค่นั้น ...

โลกนี้จะสวยงาม ถ้าเราเลือกที่สลัดอัตตาของตัวเองออกไป แถมด้วยการลดความสงสัยให้น้อยลงสักหน่อย จนหมดข้อสงสัย อัตตาก็จะหมดตามไป

ความสงสัยทำให้เราเกิดความเคลือบแคลง ทำให้เรามีความสุขจริง ๆ หรือครับ

ผมก็เลยลองถามเพื่อนผมที่เป็นนักวิจัยแห่งชาติว่า มีความสุขหรือ กับการตั้งข้อสงสัยทุกย่างก้าว ... เขาก็บอกว่า นักวิจัยต้องตั้งคำถามเพื่อหาคำตอบเสมอ ไม่งั้นจะหาหัวข้อวิจัยได้อย่างไร

ผมเลยตอบไปว่า งั้นผมไม่ขอเลือกเป็นนักวิจัยดีกว่า เดี๋ยวจะต้องคอยสงสัยอยู่ตลอดเวลา ผมเลือกที่จะปล่อยวางข้อสงสัยเหล่านั้น ให้คนที่ชอบสงสัยคนอื่น ๆ มาหาคำตอบแทนผมดีกว่า

อ้าว คำบ่นนี่ ... ขอบคุณครับที่แวะมาให้เห็นเสมอ :)

ขอให้มีความสุขครับ