การสืบค้นเอกสารหนังสือรับรองการเกิด  กรณี  น้องบิ๊ก  ครั้งที่ 1  ·       เมื่อวันที่  31  สิงหาคม  เราได้ไปที่โรงพยาบาลตะกั่วป่า  อำเภอตะกั่วป่า  จังหวัดพังงา  เราได้พบกับ  คุณพรรณี  เจ้าหน้าที่ที่อยู่หน้าห้องคลอด (ไม่ทราบตำแหน่ง)  ·       ได้แจ้งกับคุณพรรณี  ว่าขอสืบค้นเอกสารของบิ๊ก  โดยบอกรายละเอียดไปว่า   เด็กเกิดเมื่อวันที่  24  พฤศจิกายน  พ.ศ.2537  ซึ่งทางพ่อของเด็กเป็นคนยืนยัน   และได้แจ้งชื่อแม่  ว่านางซิน  และแจ้งชื่อพ่อ  นายลอง  เราได้ให้ชื่อจริงของแม่และพ่อไว้ด้วย   และพ่อของเด็กยืนยันว่ามีหมอคนหนึ่งตั้งชื่อลูกให้    ด.ช.สมชาย   ไม่มีนามสกุล  เรานั่งคอยรอและคุณพรรณีบอกว่า  วันนี้คงไม่มีเวลาที่จะค้นเอกสารดังกล่าวให้ได้   แล้วคุณพรรณีก็ได้ให้เบอร์โทรติดต่อกับเรา  เพื่อให้โทรมาอีกครั้งในเย็นวันพรุ่งนี้  ครั้งที่ 2·       ตามที่คุณพรรณีนัดให้โทรประสานได้  ประมาณเวลา 4 โมงเย็น  -  เราได้รับคำตอบว่าไม่พบ  และคุณพรรณี กล่าวต่อว่า   วันนี้พี่มีเวลาดูให้จึงค้นทั้งปี พ.ศ.36 , 37 และปี 38  ให้แต่ก็ไม่เจอ  และช่วงสามปีนั้นส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีคนต่างชาติมาก  ·       พี่แหม่ม  มูลนิธิเด็ก  -  แนะนำกับเราว่า   ถ้าเด็กเกิดนานแล้วลองไปดูอีกโรงพยาบาลหนึ่ง  ในตัวเมืองเก่าตะกั่วป่าดู  เพราะเขาอาจจำโรงพยาบาลผิดก็ได้   ชื่อโรงพยาบาลบางไทร  ตะกั่วป่าครั้งที่  3·       เช้ารุ่งขึ้น  เรารีบเตรียมออกเดินทางไปที่เมืองเก่าตะกั่วป่า  เมื่อถึงพบว่าเป็นโรงพยาบาลขนาดเล็กพอสมควร  มีคนไข้น้อยมาก  และดูวังเวงชอบกล  ชื่อโรงพยาบาลบางไทรตะกั่วป่า  เราพบเจ้าหน้าที่พยาบาลสาวท่านหนึ่ง  เราจึงแจ้งความจำนงค์ เช่นเดียวกับที่แจ้งกับคุณพรรณี    คุณพยาบาลแจ้งว่า  จริงๆแล้วเอกสารถ้าเกิน 10 ปี  ทางโรงพยาบาลจะโละทิ้ง  แต่ก็จะไปดูให้ละกัน  ·       สักครู่ใหญ่  คุณพยาบาลก็ได้นำเอกสารหลายชิ้นมา  เป็นเอกสารที่เก่ามากขาดรุ่งริ่ง  เราเริ่มค้นเอกสารร่วมกับคุณพยาบาล   ………….  ไม่พบเลยที่จะใกล้คียงจากข้อมูลที่เรามี  แต่เราพบว่ามีพี่น้องแรงงานมาคลอดบุตรที่โรงพยาบาลหลายราย  มีทั้ง  มอญ  และ  พม่า  ที่ระบุไว้ในเอกสารนั้น·       เราจึงโทรถามกับพ่อบิ๊กทันทีเพื่อย้ำว่าข้อเท็จจริงเช่นเดิมหรือไม่  ปรากฏก็เช่นเดิม   เราจึงฉุกคิดว่าแล้วแม่ของบิ๊กตอนนี้อยู่ที่ไหน   เราได้รายละเอียดจากพ่อบิ๊กเพียงว่า  แม่บิ๊กอยู่ร้านไต๋กง  แถวนางย่อน  สะพานปลา  อำเภอคุระบุรี  จังหวัดพังงา   ครั้งที่  4·       หลังจากนั้นหนึ่งวัน   เราได้ไปที่อำเภอคุระบุรี  จังหวัดพังงา  โดยรถจักรยานยนต์เช่าจากอำเภอตะกั่วป่าระยะทาง  50  กิโลเมตร   เมื่อถึงแยกอำเภอคุระบุรี   เราก็ไต่ถามผู้คนแถวนั้นว่าร้านไต๋กงอยู่ที่ไหน แต่ก็ไม่มีใครทราบ  เฃและเราได้เห็นป้ายมูลนิธิผู้หญิงเราจึงตรงไป   โชคดีที่มีเจ้าหน้าที่อยู่แม้จะในวันอาทิตย์เช่นนี้   ·       เจ้าหน้าที่มูลนิธิได้ให้ความร่วมมือกับเราอย่างดีทีเดียว  โดยการแนะนำกับเราว่าดีแล้วที่ยังไม่ไปแถวสะพานปลาตรงๆเพราะถ้าคนแปลกหน้าเข้าไป  เขาจะหนีหายกันปิดประตูบ้านหมด  (จริงๆก็เป็นยังที่เจ้าหน้าที่เขาว่าเราลองไปดูทีแรกเงียบเลย)  เขาเลยโทรศัพท์ประสานกับอาสมัครของมูลนิธิซึ่งเป็นชาวบ้านพม่า  ให้ลองไปสอบถามดูว่ามีตามสถานที่ และชื่อที่เราได้บอก   ปรากฎว่าไม่มีคนชื่อนี้  แต่มีสถานที่ดังกล่าวจริง  และน้องเจ้าหน้าที่บอกกับเราว่าถ้าป็นร้านๆแถวสะพานปลาที่นี่  ส่วนใหญ่เขาจะเปิดไว้บังหน้า  แต่ด้านในร้านเป็นแหล่งค้าประเวณี  …….·       เราจึงโทรไปบอกพ่อของบิ๊กดูเพื่อจะได้ถามชื่อที่อาจจะใกล้เคียงกว่านี้  พ่อบิ๊กแนะนำเราว่าเมื่อไปถึงร้านไต๋กงให้โทรไปอีกทีและพ่อบิ๊กจะขอคุยกับเจ้าของร้านเอง  เพราะดูเหมือนจะรู้จักกัน·       เรามุ่งไปที่สะพานปลา  (ทางเข้าท่าเรือเกาะสุรินทร์)  ประมาณสักครึ่งระยะทางได้เราเห็นว่าสภาพแต่ละแวกสะพานปลาละแวกนี้เหมือนๆกัน  เราหยุดรถและถามคนแถวนั้นว่า  เราจึงพบกับร้าน  …..ประมงคาราโอเกะ……  เมื่ออยู่หน้าร้านนุชเห็นน้องผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูคุ้นหน้า  เหมือนกับพี่สาวของบิ๊กที่เคยดูจากรูปถ่ายที่พ่อบิ๊กเคยให้เราดู   เราเรียกน้องคนนั้น  แต่เขาดูเหมือนจะไม่เข้าใจภาษาที่นุชจะพยายามสื่อสารเลย  น้องเขาจึงชี้ให้ไปคุยกับเจ้าของร้าน·       เราพบกับ  คุณมงคล  เจ้าของร้านประมงคาราโอเกะ  เราบอกกับเขาในทีแรกเพียงว่าเรามาหาแม่ของบิ๊ก   คุยไปคุยมาสักพักใหญ่กว่าเขาจะรู้สึกไว้ใจเรา  และประกอบกับเสียงเพลงในร้านที่ดังมาก   เขาจึงได้ให้น้องผู้หญิงไปเรียก  คนชื่อ  เซ  มาหาเรา  ……  เราถามไปมา  กว่าจะทราบว่าเป็นแม่ของบิ๊กจริงหรือไม่  นางเซ  ได้หยิบภาพของบิ๊กมาให้เราดู  สักพักเราเห็นน้ำตาของนางซินไหล  ……  จึงวกกลับไปคุยกับคุณมงคลอีกครั้ง  คุณมงคลให้เราดูเอกสารแรงงานที่เขาได้ทำไว้ให้กับ  แม่ของบิ๊กและพี่สาวของบิ๊ก  และเมื่อเราถามถึงวันเดือนปีเกิดของบิ๊ก  แม่ของบิ๊กบอกว่าเคยจดเอาไว้  (แต่ดูคุณมงคลพยายามเหมือนกับว่าไม่ให้นุชไปที่บ้านพักของนางซิน)   เมื่อแม่ของบิ๊กนำมาให้เราดู  จึงได้ทราบว่าเอกสารที่โรงพยาบาลนั้นสูญหายนานแล้ว  และบอกกับเราอย่างยืนยันหนักแน่นว่า  น้องบิ๊กชื่อสมชาย  และเกิดที่โรงพยาบาลจริงๆ  แต่รายละเอียดที่แม่บิ๊กให้เราดูนั้น  ปรากฎว่าที่นางซินจดนั้น  ระบุว่าน้องบิ๊กเกิดเมื่อ  9 / 7 / 1995  และนางซินบอกว่าจำได้คร่าวๆเท่านั้น  และให้ข้อมูลเพิ่มกับเราต่อว่า  จำหมอที่ทำคลอดได้ด้วย  เพราะตอนคลอดน้องบิ๊กนั้น  ได้ผ่าท้องคลอด  หมอชื่อ  สม-บุญ   ·       เราลากลับเมื่อได้คุยกันสักพักใหญ่  ก่อนกลับเราขออนุญาตคุณมงคลถ่ายรูปแม่และพี่สาวของบิ๊ก  ที่ต้องขอเพราะคุณมงคล  ไม่ได้ปล่อยให้เราคุยกับนางซินตามลำพังเลยครั้งที่  5·       เราได้ไปโรงพยาบาลตะกั่วป่าอีกครั้ง  แต่วันนี้มีคนไข้ที่ตั้งครรภ์มาคลอดมากเหลือเกิน  แต่เราก็ได้พบคุณพรรณี    เราแจ้งความจำนงอีกครั้ง  รบกวนให้คุณพรรณีช่วยค้นอีกครั้ง   ดังนี้·       เด็กชื่อ  ด.ช.สมชาย  ไม่มีนามสกุล  ยืนยันว่า  มีหมอชื่อสมบูรณ์  เป็นคนทำคลอด  และ  ชิ่อแม่เด็ก  อาจเป็น  ซิน / เซ  / เซะ / ZIN  / มามาเซะ    และพ่อเด็กอาจแจ้งชื่อเป็น  LONG  /  ลอง  /  เลา  / หลง / โกเหลา / โกเลา  / โกหลง   และเด็กอาจเกิด  24  พฤศจิกายน  2537 หรืออาจเกิด  9  กรกฎาคม  2538  ·       และแล้วคุณพรรณี  บอกเราว่า  อยากให้โทรมาเย็นๆพรุ่งนี้หรืออีกวัน  เพราะว่าวันนี้คนไข้เยอะมากๆ   ครั้งที่  6เราโทรประสานคุณพรรณี ตามเวลาเย็นเช่นเดิม  แต่คุณพรรณี  ก็ยืนยันว่า  ไม่พบเลย  พยายามค้นให้ทั้งปี 2537  และ  พ.ศ.2538  จนสุดท้ายคุรพรรณี  บอกว่า  ตามระเบียบโรงพยาบาลไม่ให้ค้นเอกสารนอกอาคาร  แต่ก็ไง  พรุ่งนี้ลองมาค้นเอกสารเอาเองละกัน  เดี๋ยวจะหาว่ามาเชื่อพี่