พี่ธ.วั ช ชั ย ครับ

ผลผลิตของผมทุกชิ้น เกิดด้วยความอยากเขียนของผมเองครับ แม้ว่าเขียนด้วยความทุลักทุเล ยากลำบากบ้างในบางเวลา ก็อยากเขียนอยากนำเสนอ ตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อมีผลงานความคิดออกสู่สาธารณะ มักจะแอบเงี่ยหูฟังอยู่นะครับ ว่าเสียงตอบรับเป็นยังไง ...หรือหากเรียกตามศัพท์ KM ว่า "แลกเปลี่ยน เรียนรู้" เขาจะแลกเปลี่ยนมุมไหนกันนะ...

แต่หากนับตามเส้นทางวรรณกรรม(มือสมัครเล่น) ผมเองยังห่างชั้น อยู่มากโข พยายามจะปลีกตัวออกเดินทางเข้าสู่ถนนใหญ่ แต่วันนี้เป็นถนนเบี่ยงเส้นเล็กๆ เก็บเกี่ยวความรู้ ประสบการณ์ไปก่อนครับ

-------------------------

เมื่อวานเลิกงานไปเตร่แถวร้านหนังสือประจำ เพื่อไปดูหนังสือใหม่ๆที่ออกมา ผมพบว่าหนังสือดีๆหลายเล่มที่มีอยู่(เนื้อหา) แต่ไม่ได้ออกแบบรูปเล่มให้สวย ก็เยอะ ส่วนหนังสือที่เนื้อหาทั่วไป แต่ออกแบบรูปเล่มสวยงาม อาร์ตมากๆ(ที่ผมชอบ) ก็เยอะ จนแล้วจนรอดผมก็หยิบหนังสือติดออกมาหนึ่งเล่มตามธรรมเนียม

ตรงนี้ผมพยายามสื่อถึง เนื้อหาที่เป็นความงามข้างใน ที่ควบคู่กับความงามข้างนอกด้วย อาจไม่ใช่มุ่งหวังเรื่องการตลาดอย่างเดียวครับ อย่างน้อยก็เพิ่มความต้องการให้ผู้อ่านได้หยิบขึ้นมาจากแผง

ต้องขอบคุณพี่ ธวัชชัยมากครับ คำชมที่มาจากพี่ ผมถือว่ามีคุณค่ามาก เพราะพี่เองอยู่ในแวดวงวรรณกรรม หากผมพอมีแววรุ่ง(ริ่ง) อยู่บ้าง ผมก็พยายามจะเขียนสิ่งดีๆออกมาสู่สังคม หากมีโอกาสดีทำตามฝัน คือ ได้มีหนังสือของตัวเองอีกก็เป็นเรื่องที่เกินความคาดหวังมากเลยครับ

เรื่องถ่ายภาพ ...ผมเองพยายามมองมุมที่ต่าง พบเสมอว่า มุมที่ต่าง เป็นมุมที่น่าสนใจ เอ...ทำไมเราไม่เคยมองนะมุมนี้ (หลายคนคิด) เมื่อเรานำเสนอมุมที่ต่าง ก็เป็นเรื่องราวที่น่าสนใจ เหมือนที่คุณเอ สิขเรศ เขียนบอกว่า มุมที่ลืมมอง ...

ผมเองไม่ได้เก่งทางชั้นเชิงการถ่ายภาพ ด้วยความคิดแปลก และ เลือดศิลปิน(ศิลเปรอะ) ที่มีอยู่ นำเสนอออกมาให้สอดคล้องกับบันทึกครับ...ขอบคุณกล้องดิจิม่อนเพื่อนคู่ยากของผม

สไตล์นายเอกครับผม

-----------------

ขอบคุณพี่ ธ.วัชชัย มากครับ

ยังไงผมขอเรียนรู้จากพี่ด้วยนะครับผม

:)