สวัสดีครับ ..
ดีใจอย่างมหาศาลที่มีโอกาสได้พบเจอตัวหนังสือในบล็อกอีกครั้ง หลังจากที่ผมเอง, ก็หายไปหลายเดือนเช่นกัน
อ่านบันทึกนี้ยังคงมีกลิ่นอายปรัชญาอันเป็นคติธรรมให้ได้ขบคิด การติดยึดและปล่อยวางยังคงเป็นโจทย์ข้อใหญ่ที่เราต้องลงแรงค้นหาคำตอบ หรือทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเรา
การรูตัวเอง ..จึงน่าจะเป็นกลไกสำคัญของการใช้ชีวิต และการเรียนรู้เพื่อนำไปสู่ความเข้าใจที่ว่าชีวิตเปลี่ยนได้เสมอนั่นก็สำคัญ เพราะเมื่อต้องทุกข์ท้อ อย่างน้อยเราก็ยังบอกกับชีวิตว่า เรายังมีหวัง และเรื่องร้าย ๆ ก็จะจากร้างไปจากเราในวันใดวันหนึ่งอย่างแน่นอน ,...
วิธีคิดเช่นนั้น ทำให้ผมเขียนกลอนไว้นานและนานมาก ขออนุญาตนำมากล่าวย้ำอีกรอบ ว่า ...
ชีวิตเปลี่ยนได้เสมอเสมอ
วันหนึ่งย่อมเจอะเจอสิ่งหลากหลาย
สุขบ้าง, ทุกข์บ้าง ประปราย
แต่ชีวิตก็เปลี่ยนได้ไม่เว้นวัน
....
ขอบพระคุณมากครับ