ขอบคุณ pammy

- ลองเขียนดู รับรองเขียนได้ครับ

ขอบคุณอาจารย์ Beeman

- อาจารย์มีข้อคิดดีดีมาให้ผมเสมอ ขอบคุณอาจารย์มากครับ

- การได้ตำแหน่งที่สูง ในขณะที่เรายังอายุน้อย พึ่งเข้ามาทำงาน สิ่งแรกที่ผมต้องเจอคือคำสบประมาท ความไม่เชื่อถือ ยิ่งหน้าที่ความรับผิดชอบของเราขยายตัวเร็ว คนที่อยู่มาก่อนบางคน ทำงานหลายปีกว่าจะได้เป็น ผู้กำกับ ไอ้น้องคนนี้มาไม่ทันเดือน ได้เป็นไปแล้ว ๒ รายการ ช่วงแรกๆ ยอมรับว่าใช้ชีวิตลำบากพอสมควร แต่โชคดีของผมอย่างหนึ่งคือ ได้เคยเป็นผู้นำนิสิตมาก่อน ได้ทำงานใหญ่ๆ ในเวทีมหาวิทยาลัย ดังคำกล่าวที่ว่า "เกรดเฉลี่ยทำให้คนมีงานทำ กิจกรรมทำให้คนทำงานเป็น" เหตุการณ์เช่นนี้เคยเกิดขึ้นชัดๆ ครั้งหนึ่งเมื่อครั้งที่ผมเริ่มทำ KM กิจกรรมนิสิตครั้งแรก ที่ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ อาจารย์วิบูลย์ท่านเขียนลง Gotoknow ด้วยความเป็นห่วงและหวังดี ใจคงอยากกระตุ้นคณะทำงานให้มีความวิริยะกับโจทย์ของนิสิตนักศึกษา ท่านเขียนว่า "เป็น KM ครั้งที่ผมไม่มั่นใจมากที่สุด" พอบทความนั้นออกมา แน่นอนครับ กระแสกดดันมากมาย ทั้งจากทีมงาน จากเจ้าหน้าที่บางคน กดมาที่ผม บางคนบอกว่า "รองอธิการยังไม่มั่นใจเลย จะทำไปทำไม" เหอๆ แต่สุดท้ายก็ทำสำเร็จนะครับ คนดีทำดีซะอย่าง ถ้าเตรียมตัวดีไม่ประมาท ผมว่าทุกอย่างก็พอไปได้ ถ้าไม่โชคร้ายเกินไป มาทำงานนี้ก็เหมือนกันทำให้ผมย้อนไปเหตุการณ์ตรงนั้นแล้วคิดว่า KM นิสิตนักศึกษาทั่วประเทศ ยังทำมาแล้ว ประสาอะไรกับรายการสองรายการ KM ไม่เคยเรียนมาก่อน ยังมาเรียนรู้และทำได้ รายการโทรทัศน์ทั้งเรียน ทั้งฝึกงาน ครูบาอาจารย์ก็มี กลัวอะไร เท่านี้แหละครับ จึงกล้าลงมือทำ และตอนนี้ก็ได้รับการยอมรับ แรงเสียดทานหายไป ที่หายไปหนึ่งก็คือผลงานเรามี เป็นที่ประจักษ์ สองคือการบริหารมนุษย์สัมพันธ์ เราต้องมี ความนอบน้อมก็สำคัญ เรื่องนี้พุทธศาสนาสอนไว้อย่างชัดเจนครับ

- การพึ่งตนเอง เป็นโจทย์ที่น่าสนใจครับอาจารย์ หากผมสามารถตีโจทย์จนนำไปปฏิบัติแล้วสามารถเข้าใจจนอธิบายได้เมื่อไหร่ จะมาให้อาจารย์ตรวจอีกทีนะครับ

- ผมก็แปลกใจเหมือนกันที่ CEO ไว้ใจผม บางคนบอกว่าผมโชคดี แต่ผมอยากบอกว่า ความโชคดีสร้างได้ครับ ถ้าเรามีทุนพร้อมที่จะโชคดี

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่าน