คำถามที่สำคัญ อาจจะเป็น "ทำไม"

เราทำอะไรลงไปเพราะอะไร เพื่ออะไร สิ่งที่ทำมันมีความหมายอะไรต่อใครอย่างไร?

แต่ละวิถีนั้น มันเป็นกลางแต่แรกเริ่ม เราเองเป็นคนใส่ความหมาย ที่ความหมายเหล่านี้ ก็มาจากประสบการณ์เก่า ประสบการณ์ตรง "ของเรา" อีกนั่นแหละ

ถ้าเราไม่ยอมใช้ความคิดใคร่ครวญไตร่ตรอง เราก็จะรังแต่ขอหยิบยืม "คุณค่า" จากประสบการณ์ จากความหมายของใครก็ไม่รู้ เอามายึดเหนี่ยวโดยไม่ได้เข้าใจ ไม่ได้เข้าถึงอย่างแท้จริง ก็จะเหมือนพยายามหยิบฉวยแสงจันทร์ ก้อนเมฆ มาเก็บไว้ แท้จริงก็คือความว่างเปล่า

ความดีในตำราก็เหมือนแสงจันทร์ ก้อนเมฆ นั้นเอง ถ้าหากเราไม่ได้ "รู้สึก" จริงๆ มิใยที่จะป่าวประกาศ ถ่ายรูป หรืออัดเทปเอาไว้เท่าไรๆ ก็ไม่ได้เพิ่มความหมายที่แท้จริงออกมา