- สมัยผมเป็นเด็ก ในช่วงที่ทุเรียนกำลังชุก จะไปนอนเฝ้าทุเรียนที่บ้านยาย(ผมเรียก "แม่เฒ่า" ครับ) เป็นทุเรียนบ้าน/ทุเรียนป่า นะครับ มันจะหล่นเองเมื่อสุก ต้นสูงมาก ไม่เหมือนทุเรียนปัจจุบัน ความยอดเยี่ยมของยาย คือ "ทันที่ที่ได้ยินเสียงลูกทุเรียนหล่น ยายจะระบุได้ชัดเจนว่า "ต้นไหน หล่นทางทิศใด" หลาน ๆ ทุกคน จะวิ่งไปช่วยกันค้นหาครับ ใช้ไฟฉายส่อง(ตอนกลางคืนนะครับ)
- ฟังคุณรพีพูดถึงยายแล้ว ผมเลยคิดถึงยาย "ยายไม่เคยได้เห้นความสำเร็จของผมเช่นกันครับ"