- สวัสดีครับ คุณจันทร์เมามาย
. - จักเข็บมีหมื่นแข้ง ตี๋นปัน (ตะขาบมีหมื่นขา พันเท้า)
เข็บอยู่มันตึงวัน บ่ข้อง (ตะขาบมันอยู่ของมันทุกวัน ก็ไม่ขัดข้องอะไร)
กบคึดว่าเข็บมัน เตียวแย่ (กบคิดว่าตะขาบมันคงแย่)
แนผ่อแลถามฮ้อง เข็บน้อง หยะจะใด (คอยดูและร้องถามว่า ตะขาบท่านเดินได้อย่างไร)ใจ๋เข็บเก็บนิ่งไว้ คึดกอย (ตะขาบเก็บไปคิดนิ่งอยู่)
จามผ่อตี๋นลงลอย บ่ได้ (แล้วขยับลองตามนึก เท้าก็ไม่ลงลอยกัน)
จักไปว่าจักถอย ติดอยู่ (ไม่ว่าจะไปหรือจะถอย ติดขัดไปหมด)
กูน่อกูยากใบ้ กบอ้าย บ่น่าถาม (โอยหนอยากแท้ กบมันไม่น่าถามเลย)ความจริ๋งอันหนึ่งนั้น เนอเฮา (ความจริงมีอยู่นะพวกเรา)
ยืนยั่งเกิดจากเขา ใฝ่ป้อง (ความยั่งยืนเกิดจากเขาคิดใฝ่ฝัน คิดปกป้องกันเอง)
หากเฮาคึดแตนเขา จักห่อน (หากเราคิดแทนเขา มันไม่ยั่งยืน)
กอยก่อนไปฮีบฮ้อง จึ่งต้อง ธ ผะสงค์ (คอยดูก่อนอย่ารีบร้อน จึงจะต้องกับทฤษฎีของในหลวง) -
หันโตยคุณเพชรน้อย ขานไข (เห็นด้วยกับคุณเพชรน้อยพูดไว้)
เรื่องเขาเฮาฟั่งไป เกี่ยวข้อง (เรื่องของเขา เราอย่ารีบเข้าไปเกี่ยวข้อง)
หากเขาขอยามใด เฮาช่วย (หากเขาขอเมื่อใด เราค่อยช่วย)
อวยก่อนเขาจักฮ้อง จ่างข้อง แข้งกั๋น (ช่วยก่อนเขาเรียกร้อง มักจะข้องแข้งข้องขากัน) -
ไม่รู้ได้ความรึเปล่า โชคดีครับ