ขอบคุณค่ะ คุณสุชานาถ

อ่านแล้ว...น่ากลัวอนาคตสำหรับคนชอบผงชูรสค่ะ

บางทีผงชูรสก็มาในรูปของ ซุปก้อน ซุปผง ด้วยนะคะ

ที่อาจจะน่ากลัวกว่าหรือพอๆกัน...(ก็ไม่ทราบ..คงต้องศึกษาเพิ่มเติม) คือการใช้ผงต่างๆ เช่นผงเนื้อนิ่ม(สำหรับหมักเนื้อ)

คนเรานี่ทำร้ายตัวเองด้วยการรับประทานอย่างจงใจและไม่จงใจแต่เลี่ยงไม่ได้เยอะขึ้น แล้วก็มักกลัวสารพิษในตัวว่าจะสะสม ทีนี้ก็หาวิธีกำจัดพิษรูปแบบต่างๆที่ไม่ใช่ทิศทางของธรรมชาติ เลยทำให้เป็นช่องโหว่ให้ธุรกิจสุขภาพก้าวเข้ามามีอิทธิพลกับการตัดสินของคนมากขึ้นด้วยค่ะ เช่นการสวนล้างทุกๆวัน บางรายก็สองครั้งต่อวัน โดยไม่รู้ว่าจะทำให้หูรูดทวารเลิกทำงานเข้าสักวัน...

คุณสุชานาถเคยดูโฆษณาผงชูรสไหมคะ

ดิฉันดูแล้ว คิดว่าบริษัทโฆษณาเบี่ยงประเด็นจากความอร่อยของรสชาติอาหารไปสู่ความเป็นครอบครัวอบอุ่นและการจูงใจผูกใจรักใคร่ของคนในครอบครัว....หรืออีกแง่หนึ่งคือผลักดันให้คนกลายเป็นนักบริโภคนิยมด้วยการเสพความรักผ่านการกินไปด้วย

คุยยาวกับเรื่องราวที่มองเห็นค่ะ...เปิดประเด็นสนทนาต่อค่ะ