ดิฉันก็เห็นด้วยกับเรื่องของการขอตำแหน่งทางวิชาการที่ท่านได้วิพากษ์ไว้ว่า

ความเห็นแก่ตัว เป็นปฏิภาคตรงกับตำแหน่งทางวิชาการสูงๆ  

เคยได้ยินคนพูดอยู่เสมอว่า  ตำแหน่งสูง  เงินเดือนมาก  เงินประจำตำแหน่งก็ได้  ทำงานเยอะๆซิถึงจะสมกัน

แต่คงจะมีบ้างนะคะ  ที่สู้เพื่อชีวิต  กว่าจะได้มานี่ก็หืดขึ้นคอ  อดตาหลับขับตานอน  อ่านหนังสือจนแว่นตาหนาตึบ  กระเป๋าแบนแฟนทิ้งเพราะลงทุนลงแรงลงเวลา  อะไรอีกจิปาถะ  ที่ดิฉันทำไป

เมื่อได้มาดิฉันก็ไม่ได้มีความเห็นแก่ตัวเลย

ดิฉันยังคงทำประโยชน์ต่อไป  อาจจะไม่ใช่เพื่อตัวเองในทางตรง  แต่ดิฉันได้รับคือความภาคภูมิใจในทางอ้อม

ไม่ใช่องุ่นเปรี้ยวหรอกค่ะ  ดิฉันยังมองคนอื่นที่มีความรู้แล้วประสบกับความสำเร็จแล้วดิฉันก็ดำเนินรอยตาม  เพราะมีจุดมุ่งหวังไว้ในชีวิตว่าจะทำประโยชน์ให้แผ่นดิน

ก็มองต่างมุมนะคะ  แต่ดิฉันก็หลงเข้าไปอยู่ในแวดวงของการเขียนขอตำแหน่งทางวิชาการ  เพราะสังคมลากไป

แต่ในจิตใจกมลสันดาน  ดิฉันอยู่ในเส้นทางเหมือนคุณ  ศึกษากันก่อนนะคะ  ไม่ว่ากัน