อรุณสวัสดิ์ค่ะ..คุณครูพี่อ้อย

ดีใจที่สุดค่ะ..ที่พี่อ้อยคนน่ารักกรุณาแวะมาเยี่ยมบ้านภาษาไทย

เป็นข้อมูลที่ทำให้เรา..ที่เป็นครูบาอาจารย์หนักใจมากอยู่นะคะ..เป็นปัญหาของชาติบ้านเมือง..ที่ทุกฝ่าย ทุกภาคส่วนต้องช่วยกัน..

แต่ที่สำคัญที่สุด..การแก้ไขปัญหาต้องเริ่มที่ "ครอบครัว" ก่อนเป็นประการแรก..นะคะ

โรงเรียนก็เป็นแหล่งสำคัญถัดมา..ครูเป็นเบ้าหลอมต่อจากพ่อแม่..ในการที่จะหล่อหลอมเด็กและเยาวชนให้เป็นคนดีของสังคม มีชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุข และโดยเฉพาะในสังคมไทยปัจจุบันที่ต้อง คิดถึง "ความพอเพียง" ตามแนวพระราชดำริเป็นสำคัญเลยนะคะ..หากไม่เช่นนั้นแล้วอยู่อย่างมีความสุขค่อนข้างลำบาก

อย่างไรภาระหน้าที่ก็ไม่พ้น..พ่อแม่..ครูอาจารย์..เป็นผู้รับผิดชอบในอันดับต้น ๆ นะคะ

ครูพี่อ้อย..และคุณครูทุกคนจึงต้องเหนื่อยกันอีกต่อไป

หากพี่อ้อยเห็น "ข้อมูล" ใหม่ ๆ จะตกใจอีกมากค่ะ..ข้อมูลคุณครูยื่นเกษียณก่อนกำหนด..ที่เชียงใหม่เขต ๑ ช่วงนี้ หัวกะไดไม่แห้งเลยค่ะ..

ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันหมด คือ.."เหนื่อย" คำเดียวสั้น ๆ แต่มีความหมาย..(วนเข้าหาเพลงอีกแล้ว..อิๆ)

ยิ่งใจหายมากขึ้นอีกนะคะ..

หากชาติจะช่วยแก้ปัญหา คำว่า "เหนื่อย" ของคุณครูอีก..

เริ่มไปไกลแล้ว..หากจะพูดเรื่องนี้ก็คงอีกยาวๆๆๆๆๆมาก..นะคะ

พี่อ้อยยังยุ่งอยู่กับงานทำดุษฎีนิพนธ์อยู่ใช่ไหมคะ..รวมทั้งเตรียมงานด้านที่ ๑ และ ๒ เพื่อรับการประเมินอีก..

ขอกอดแน่น ๆ พี่สาวคนใจดีด้วยค่ะ..พร้อมกำลังใจเกินร้อยนะคะ

ด้วยรักและคิดถึงเสมอค่ะ..