อรุณสวัสดิ์ค่ะ..คุณครูแอ๊ว

ดีใจจังค่ะ..ที่คุณครูแอ๊วเข้ามาเยี่ยมและตามมาดูโฮมสคูลของเชียงใหม่ เขต ๑ ที่บ้านภาษาไทย

และก็ดีใจอีกค่ะ..ที่พบคนชอบเพลงลาวครวญเช่นกัน..เพลงนี้ไพเราะมากนะคะ..ไม่ว่าจะบรรเลงด้วยอะไร..ชอบฟังจากขิม จะเข้ ซอด้วง และ สะล้อ..ค่ะ.. ให้ความรู้สึก เศร้าสร้อยอย่างบอกไม่ถูกเชียวค่ะ..ฟังซ้ำอีกกี่รอบก็ไม่เคยเบื่อเลย..

คุณครูแอ๊วคะ..เรื่องของ "บ้านเรียนก้านตอง" น่าติดตามมากค่ะ..

เพราะเป็นการหาคำตอบเพื่อสนับสนุนการจัดการศึกษาตามอัธยาศัยในบ้านเรา

"ครอบครัว" คือรากฐานของชีวิต..คือรากฐานของสังคม..ปัญหาทุกเรื่องแก้ไขได้ที่ครอบครัว

เชื่อมั่นว่า ...ครอบครัวก้านตอง..จะเป็นตัวอย่างที่ได้ สำหรับครอบครัวอื่น ๆ ที่มีความพร้อมต่อไปค่ะ

เพียงชั่วเวลาไม่นานนัก..สิ่งที่ค้นพบได้จากคุณพ่อคุณแม่ของน้องก้านตอง มีหลายอย่างเชียวค่ะ..ที่บ่งบองถึงคุณลักษณะของความเป็น "ครู" ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีอาชีพครู

จะค่อย ๆ ติดตามและนำมาบอกเล่าท่านผู้อ่านที่สนใจค่ะ..

ประการแรกที่สัมผัสได้..คือ..การเป็นแบบอย่างที่ดี..ค่ะ

คุณพ่อวิคมและคุณแม่กรรณิการ์เป็นแบบอย่างที่ดี..เป็นผู้นำที่เยียมของน้องก้านตอง

ทั้งสองท่านมีความมุ่งมั่นที่จะสร้างสรรค์กระบวนการเรียนรู้ที่มีชีวิตชีวาให้..น้องก้านตอง..ให้เกิดพัฒนาการอย่างสอดคล้องกับธรรมชาติของตัวน้องเอง..

ตัวอย่างที่ดี ดีกว่าคำสอน..ก็จะเป็นจริงได้

เข้าทำนองที่ว่า "ทำให้ดู อยู่ให้เห็น"

เพราะลูกจะเป็นอย่างที่พ่อแม่เป็น.. ไม่ใช่อย่างที่พ่อแม่พร่ำสอน..

..ก็ขอให้กำลังใจแก่ครอบครัวก้านตอง ในการจัดการศึกษาสำหรับลูกสาวที่น่ารักต่อไปค่ะ..

คุณครูแอ๊วขา..แวะมาอีกนะคะ..จะดีใจมากค่ะ..ทำให้บ้านภาษาไทยสดใสขึ้นมากเชียวค่ะ

สวัสดีปี๋ใหม่เจ้า..คุณครูคนงาม