สวัสดียามค่ำค่ะ..คุณพระจันทร์..
- พระจันทร์มาเมื่อไหร่...หัวใจเริ่มอ่อนไหว..อีกแล้ว
- ตามมาลุ้น ศน.อ้วนส่งบันทึกขึ้น blog ใช่ไหมล่ะคะ..
- ลุ้นจนตัวโก่งเลยนะคะ...
- ตอนกลางวันเกือบเอาชีวิตไม่รอดค่ะ...
- เวลาไม่เขียนก็ไม่เขียนเลย..พอจะเขียนก็ยาว ๓ กิโล..
- เหงื่อตกซิก ๆ..ค่ะ
- กว่าจะหาทางออก..ตัดฉับ ๆ แยกออกเป็น ๓ ท่อน
- เฮ้อ..รอดตายแล้วค่ะ
- ต้องไปถามน้องมะปรางเปรี้ยวแล้วค่ะ..ว่ากำหนดให้เขียนยาวเท่าไหร่ ต่อไปจะได้ไม่เหนื่อยอย่างนี้อีก..ดีไหมคะ..
- แรงใจดี..ก็วิเศษอย่างนี้นี่เองนะคะ..
- ขอบคุณ..พระจันทร์ในดวงใจ..