สวัสดีตอนเช้าครับผม อ.Wasawat Deemarn

เช้าวันนี้ผมก็ตื่นแต่เช้าด้วยความสดชื่นครับ มาเยี่ยมน้องสาวที่มาเป็น "ครู" ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งแถบภาคกลาง อากาศสดชื่นดีจังครับ เสียงนก เสียงกระรอก อากาศเย็นสบายยามเช้า ที่บ้านพักของ "ครู" แม้จะไม่มีอะไรหรูหรามาก ผมสังเกตได้ว่าน้องสาวผมเขามีความสุขมากทีเดียว

ดังนั้นสิ่งที่เป็นอยู่ หากสิ่งนั้นคือ "สุข" ผมคิดว่าใครคนนั้นได้บรรลุถึงเป้าหมายระดับหนึ่งของชีวิตแล้ว

น้องสาวเองก็ผกผัน ไม่เคยคิดว่าจะเป็นครู และก็ได้เป็นครู ในที่สุดเธอก็ชอบอาชีพนี้ครับ ที่มีโอกาสได้สร้าง พัฒนาคนเพื่อเข้าไปสู่สังคมของเรา

ผมสะดุดใจคำหนึ่งว่า "กรรมเก่า" ที่อาจารย์เขียนไว้ ผมมีความเชื่อแบบนั้นด้วยครับ เพราะกรรมเก่าเราจึงต้องมาพบ ต้องมาเจอ และมีภาระในในภพภูมินี้ และท่านว่านี่คือโอกาสที่เราทั้งหลายจะได้ทำดี ได้บำเพ็ญกุศลครับ

 หรือใครก็ตามที่บอกว่า ผ่านงานมาหลายที่ ก็ใช่ว่าเราจะเป็นคนหยิบโหย่ง เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ แต่เพียงเหตุผลลบขนาดนั้น...ผมเชื่อว่าทุกคนมีฝันเป็นของตัวเอง และจะมีสักกี่คนที่จะเดินตามฝันนั้นได้ อย่างที่ใจต้องการ พันธนาการที่เกิดขึ้นเรื่อยๆรัดตัวเสียสิ้น ไปไหนไม่ได้เลย

เพื่อนที่ทำงานเดิม หลายคนบอกผมว่า เขาอยากลาออกเหมือนกัน แต่หนี้สินที่มีอยู่ (ข้าราชการมีเครดิตดี) ทำให้ไม่สามารถเปลื้องได้หมด บางคนก็ไม่มีที่จะไป ทั้งๆที่อยากไป และด้วยหลายๆเหตุผล

ดังนั้นการจะอยู่หรือจะไป...ตามฝันก็มีเงื่อนไขหลายอย่าง คนที่เดินตามฝันได้ โชคดีอย่างที่สุดครับ

ผมเองก็สุ่มเสี่ยงกับข้อกล่าวหาว่า ไม่อดทน เพราะผ่านงานมาหลายที่ แต่เพื่อหาประสบการณ์ทั้งนั้น เพียงเพราะชีวิตเราไม่ยืนยาว หากอยากทำอะไรจงรีบทำ และทำให้ดีที่สุดภายใต้เงื่อนไขที่เรามีอยู่ และมีความสุข

ผมดีใจที่ได้รู้จักอาจารย์นะครับ อาจารย์มีฝัน มีความมุ่งมั่น และชัดเจนในการเดินทางต่อ และมุ่งไปสู่ความสำเร็จ

ผมขอให้กำลังใจครับ