สหาย...จันทร์เมามาย

เป็น "หัวใจ"ของการจัดการ การท่องเที่ยวโดยชุมชนเลยครับ การท่องเที่ยวแบบนี้ มีกระบวนการที่ทำให้คนท้องถิ่น รักและหวงแหนถิ่นฐานของตนเองและได้เรียนรู้ตัวเองด้วย

แน่นอนครับ "ความรัก" กับ "ความรู้" ไปด้วยกัน

เพราะความรักคือ บรรยากาศที่เอื้อให้เกิดการเรียนรู้ และเข้าใจ

 แต่รักที่เรียนรู้ กับ เรียนรู้ที่จะรัก อาจจะคนละความหมาย

ถอดบทเรียนสบายๆยามบ่ายๆครับ