สวัสดีครับคุณ เป ลี่ ยน
ชีวิตผมก็คล้ายคลึงกันครับ....แต่โชคดีที่ผมเกิดก่อน...คู่ต่อสู้ยังน้อย....ทองแค่บาทละสี่ร้อยเอง...ดิ้นรนจนได้เรียน...เรียนจนจบ...อดบ้างได้กินบ้าง...เหนื่อยง่วงนอนก็ต้องทน...เหนื่อยใจเพราะผลการเรียนออกมาไม่ดี...แต่ก็พยายามรักษาระดับ...จนจบ...โดยพ่อแม่ไม่ต้องขายนาส่งควายเรียนครับ...แล้วชีวิตก็เป็นของเราครับ...สู้สู้...ได้แต่บอกคนรุ่นหลังเพียงเท่านี้...
โชคดีครับผม