สวัสดีครับ น้องฟูจิ

อ่านแล้ว ขำ ๆ นึกถึงเพื่อนร่วมงานช่วงที่ผม อยู่ มอ.ตานี

วันหนึ่งพวกเราไปเขื่อนบางลาง ที่ยะลา ริมขอบเขามีม้านั่งอยู่สูงมองลงไปเห็นน้ำลิบ ๆ ผมมองมาที่เพื่อนคนนี้...

เขานั่งหน้าเหลืองสายตาละห้อย จะเป็นลม มือขาสั่น...มารูทีหลังว่า เขากลัวความสูงครับ

อีกคนผมพาเดินช่องทางข้ามไปอีกตึกหนึ่งความสูงประมาญ 10 ชั้นได้ที่ รพ.มอ.หาดใหญ่ ปรากฏว่าคนนี้ ทำท่าเดินเหมือนเดินไต่ไม้ไผ่ลำเดียวอย่างนั้นแหละ..

ผมเลยหลบมาขำคนเดียว กลัวเขาจะอายผมครับ..ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับ