ผมคิดว่า การพัฒนาศึกษาคิดบนฐานของทุนนิยม ทำร้ายคนชายขอบครับ เพราะเราขาดโอกาสอยู่แล้ว วิธีคิดของการศึกษาบนฐานคิดทุนนิยมยิ่งซ้ำเติมมากขึ้น

กลุ่มแรก

เด็กที่มีฐานะ สามารถเรียนโรงเรียน ชั้นดี มีอุปกรณ์ มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เลิกเรียนมีติววิชา กลุ่ม นักเรียนผู้ได้โอกาสเหล่านี้ ส่วนใหญ่กว่า ร้อยละเก้าสิบเข้าสู่วิชาชีพชั้นสูง

กลุ่มที่สอง

ชาวบ้าน ชายขอบ ตกขอบ โรงเรียนภูธร ที่เรียนไปตามมีตามเกิด กว่าจะรอด ป. ๖ - ม.ปลาย  ออกแนวร่อแร่แต่ต้องจบตามเกณฑ์ คนกลุ่มนี้ (ส่วนใหญ่ของประเทศ) ถูกผลักเข้าสู่ตลาดแรงงานราคาไม่แพง

กลุ่มที่สองเป็นพลเมืองชั้นสอง รองจาก เจ้านายด้านบน

คนจนก็จนซ้ำซาก ส่วนคนรวยก็รวยไม่รู้เรื่อง