(กรุณาลบข้อความคิดเห็นข้างบนด้วยค่ะ)

สวัสดีค่ะ อ.ประพนธ์

เสียดายมากค่ะที่ไม่ได้อยู่ฟังอาจารย์บรรยายในงาน ประชุม 9th. HA National Forum ช่วงบ่ายของเมื่อวาน(อุตส่าห์รอคอย)  เหตุเพราะรถที่กลับเลื่อนเวลากลับเร็วขึ้น....เสียดายยิ่งนักค่ะ....

• การยอมรับ(ณ ตอนนี้...ขณะนี้...เดี๋ยวนี้...)ในสิ่งที่เขาเป็น...ในสิ่งที่เราเป็น...  จะทำให้เราเป็นเพื่อนที่แท้จริงกันได้ค่ะ... เพียงเพราะเขาต้องการเพื่อนและเราก็ต้องการเพื่อนที่จริงใจอย่างแท้จริงเช่นกัน
• .....และนานวันไป....เราสามารถพบปะ  พูดคุยกันไปได้เรื่อยๆ  ความรู้สึกไม่ได้ดั่งใจของกันและกันก็พัฒนาไปเรื่อยๆ....จน....
• .....อาจจะมีการปรับปรุง  เปลี่ยนแปลง  ในทางที่ดีขึ้น  ระหว่างเรา....เพื่อเรา...
• .....อาจจะไม่เปลี่ยนแปลงระหว่างเราเพราะเราเข้าใจ  เห็นใจ  ยอมรับในกันและกันมากขึ้นๆ

.....ที่กล่าวมาเป็นเรื่องของคน(humanized)ค่ะ.....คนที่มีชีวิต....

.....แต่หากเป็นเรื่องของระบบงาน(ราชการ)  คงต้องใช้เวลาและยอมให้เวลาเปลี่ยนคนให้ทำอย่างที่องค์กรต้องการค่ะ  อยู่ที่องค์กรจะรอได้นานแค่ไหน 

.....ถ้ารอไปเรื่อยๆ....  ก็เป็นอย่างระบบราชการที่ผ่านมาในอดีต...ทำแต่งานประจำ  ทำแต่งานหลัก... ยึดติดตรงนั้นจนหมดเวลาทำงานเพราะระบบในอดีตไม่เคยได้สอนให้มีเราเป้าหมายและพัฒนาร่วมกับองค์กร ... มีแต่องค์กรสั่ง  และทำตามสั่ง(ของผู้บังคับบัญชา)  หากไม่ทำตามสั่งก็ว่า  ขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชา  กระด้างกระเดื่อง....

จนระยะหลังๆมานี้...ได้เห็นระบบนี้พัฒนาขึ้นมากค่ะ  หากเทียบกับอดีต....

....เชื่อว่าไม่นานนี้ระบบของเราคงเปลี่ยนให้คนดีขึ้นอย่างมากมายค่ะ...มีตัวอย่างในงานประชุม 9th. HA National Forum

• ขอบคุณอาจารย์ที่มีความเข้าใจและยอมรับในการทำงานของคนรุ่นเก่าๆ  ที่ต้องใช้เวลาปรับตัว....อาจจะต้องอดทนมากสักหน่อยกับคนไม่ยอมปรับตัว....
• ....แต่หากมีคนรุ่นใหม่ไม่ปรับตัวนี่...ระวังจะสู้คนรุ่นเก่าที่ปรับตัว...ไม่ได้น้า...อิ...อิ...