พิธีกร : ครับ เคยไปเกาหลีเหมือนกันครับอาจารย์ครับ แต่ไปดูงานทางด้านสายวัฒนธรรมแล้วก็เทคโนโลยีสารสนเทศ ถือว่าเขาก็นำเราไปหลาย ๆ ขุมแล้วล่ะ อย่างที่พูดเรื่องของการใช้ Internet เด็กบ้านเราเล่นเกมส์ของเขา ขณะที่เขาผลิตเกมส์ออกมาจำหน่ายทั่วโลก แล้วก็สร้างรายได้เป็นเม็ดเงินมหาศาลเลยทีเดียวสำหรับอุตสาหกรรมเกมส์ในเกาหลีที่เติบโตแบบก้าวกระโดดจริง ๆ เพราะว่าทั้งฝั่งภาคธุรกิจ ภาคเอกชนก็ตื่นตัวเรื่องนี้มาก เพราะว่าถือว่าเป็นธุรกิจที่สร้างมูลค่าเพิ่มมหาศาล แล้วก็ยังมีหน่วยงานของภาครัฐที่ทำหน้าที่ดูแลตรงนี้โดยเฉพาะ    

ศ.ดร.จีระ : ภาครัฐของเขาเป็นคนที่สนับสนุนให้ทำงานอย่างเต็มที่ แล้วก็เป็น partnership ความจริง concept นี้ ยุคป๋าเปรม แล้วก็มียุค ดร.เสนาะ มี กรอ. ก็มีการพูดกันเยอะ ช่วงนั้นท่านนายกฯเปรมก็ใช้สภาพัฒน์เป็นหลัก แต่เป็นที่น่าเสียดายว่า พอยุคหลัง ๆ นี้มา ไม่ว่าจะเป็นประชาธิปัตย์ หรือไม่ว่าจะเป็นไทยรักไทย ก็จะให้สภาพัฒน์ทำงานเชิง support นักการเมือง เป็นเรื่องระยะสั้น แผนพัฒนาก็ไม่เป็นที่ยอมรับเท่าที่ควร การตัดสินใจของนายกฯ นี่โดยจะมาจากสัญชาตญาณหรือความรู้สึก มันก็จะมากหน่อย ฉะนั้นอันนี้ก็เป็นจุดหนึ่งที่การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์มันถึงไม่เกิด เพราะเป็นเรื่องระยะยาว ผมขอกลับมาในบทความผม ผมได้เล่าให้ฟังว่าที่เกาหลีนี่มีสถาบันหนึ่งเขาเรียก KAERI สะกดแปลว่า Korea Atomic Energy Research Institute เผอิญท่านอธิบดีของผมที่ไปด้วย คุณปฐม แหยมเกตุ ท่านเคยทำงานอยู่ที่ปรมาณูเพื่อสันติ เวลาเราพูดถึงปรมาณูนี่ เรานึกว่ามัน คือเรื่องความรุนแรง เรื่องความไม่ปลอดภัย ความจริงปรมาณูนี่คือเทคโนโลยีอันหนึ่ง คุณจีรวัฒน์ มันไปช่วยเทคโนโลยีหลาย ๆ อัน และปรากฏว่าสถาบันนี้ได้ support โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ในเกาหลีมาแล้ว 20 โรง และกำลังจะทำอีก 6 โรง แล้วเกาหลีนี่เขาไม่มีน้ำมัน เขาไม่มี Hydro เขาไม่มีถ่านหิน เขาต้องทำนิวเคลียร์ แล้วเขาทำนิวเคลียร์ เขาทำโดยการหารือกับประชาชน ของเราอย่างวันนี้นี่คุณอภิสิทธิ์ก็เคยพูดว่า ถ้าเขาเป็นรัฐบาล เขาไม่มีวันหรอกเอานิวเคลียร์มาใช้ในเรื่องพลังงาน เพราะบางทีคนไทยอาจจะคิดนิวเคลียร์ในลักษณะความไม่ปลอดภัย ไปพูดถึงเชอร์นาบิล อะไรอย่างนี้ leak กลับมา แต่จริง ๆ แล้วนิวเคลียร์ อันนี้ผมไม่ได้พูดเพื่อจะให้คนไทยมองอันใดอันหนึ่ง แต่จะให้ศึกษาเทคโนโลยีอันนี้อย่างรอบคอบ แล้วยิ่งไปกว่านี้ สถาบันอันนี้ คุณจีรวัฒน์ลองคิดดูนะครับ เขาได้เป็นคนเตรียมการจะสร้าง Nuclear engineer รองรับการเปลี่ยนแปลงของนิวเคลียร์ในเกาหลีได้ assign  มหาวิทยาลัยชั้นนำ 5 แห่ง ที่จะมีหลักสูตรทางด้าน Nuclear engineer ออกมา แล้วปีหนึ่ง ๆ เขาออกมา 200 คน คุณจีรวัฒน์รู้ไหม จุฬาฯ เคยสร้าง Nuclear engineer มา เพราะครั้งหนึ่งก่อนที่เราจะไปเจอก๊าซธรรมชาตินี่ น่าจะมีคนชอบเรียน Nuclear engineer แต่วันนี้ออกมาปีหนึ่งไม่ถึง 3 คน อีกไม่ถึง 13 ปีเราก็คาดว่าเราจะมีโรงไฟฟ้านิวเคลียร์อันแรก NGO ฟังผมแล้ว อาจจะคิดว่าผมเชียร์ กฟผ. แต่ผมเชียร์อะไรก็ได้ ซึ่งมีพื้นฐานที่มี International Benchmark สามารถอธิบายให้แก่คนได้ว่า ประเทศที่เจริญแล้วอย่างเกาหลี เวียดนามก็ดี หรือแม้กระทั่งญี่ปุ่นก็ดี เขาเอาจริงกับเรื่อง Nuclearpower วันนี้ญี่ปุ่นไฟฟ้ามาจากนิวเคลียร์แล้ว 40 % จีรวัฒน์รู้ไหม ถ้าเรามีโรงงานอันแรกอีกประมาณ 10 กว่าปี อย่างมากก็ไม่เกิน 3 % เพราะฉะนั้นในเมืองไทย ท่านผู้ฟังลองคิดดูสิครับว่าพลังงานในอนาคต จะมาจากที่ไหน ฉะนั้นเวลาเราไปเห็นอะไรอย่างนี้ เราก็จะเห็นว่าการจะทำอะไรสักอย่างมันขึ้นกับการวางแผนเรื่องคนด้วย การที่ผมบ้าคลั่งเรื่องคนทั้งระดับ Macro ระดับประเทศ และก็ระดับ Micro ระดับองค์กร คือการวางอนาคตของประเทศไว้ และประเทศไทยนอกจากเรื่องคนแล้ว เราจะต้องให้คนมีความคิดเชิงวิทยาศาสตร์ เขาอาจเรียนรัฐศาสตร์ก็ได้แต่ต้องคิดให้เป็นวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่เรียนไปแล้วฉันไม่เก่งคณิตศาสตร์อย่างนี้ ความจริงคณิตศาสตร์ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราคิดให้เป็นระบบเท่านั้นเอง ฉะนั้นเวลาผมไปสอนที่ราชภัฎ ผมก็เห็นเลยวันนี้เด็กมหาวิทยาลัย ไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องวิทยาศาสตร์เลย คณิตศาสตร์เลย แต่สามารถเรียนปริญญาตรีได้ แต่เขาสามารถฝึกได้ด้วยการให้ข้อสอบเขา ให้เขาไปคิด คิดให้เป็นระบบ คือการออกข้อสอบ ถ้าเป็นออกข้อสอบแบบติ๊ก ติ๊ก ติ๊ก อย่างที่ผมเคยสอนคุณจีรวัฒน์นี่ ถ้าเราติ๊กมากขึ้น เราก็ copy เขา เราก็ไม่มีความเข้าใจ ฉะนั้นระบบการเรียนยุคใหม่ จะต้องเป็นการเรียนที่ทำให้เราคิดเป็น วิเคราะห์เป็น อันนี้ผมขอยืนยันว่า ถึงเราไม่ได้เรียนคณิตศาสตร์มาในอดีต แต่ข้อสอบอะไรก็ตามแต่ ทำให้เราคิดวิเคราะห์เป็น เราก็จะหันมาสนใจความคิดที่เป็นระบบ ฉะนั้นขณะนี้เกาหลีเขาก้าวหน้าไปเยอะ เพราะพื้นฐานการศึกษาเขาสนใจทางด้าน Science Technology เกาหลีนี่เขายกย่อง ดร. นะ คนที่เป็น จบ PhD. มา เขาจะให้รางวัลเยอะเลย คนที่เป็นอาจารย์มัธยม ถ้าสอนทางด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ ถือว่าเป็น career ที่ยิ่งใหญ่ ของเรานี่ คือวันนี้ถูกมองว่าเป็นคนที่โหล่เปรตในระบบของการมีความภาคภูมิใจในยุคนี้ ผมเรียนท่านผู้ฟัง ผมก็เป็นครูคนหนึ่ง เป็นครูจีรวัฒน์ด้วยสมัยสอนที่ธรรมศาสตร์ และวันนี้ก็เป็นครูทุกองค์กรที่เขาสามารถติดต่อผมมาได้ ผมก็ไม่เห็นผมต่ำต้อย การที่เราช่วยกัน แล้วผมคิดว่ารายการเราเป็นรายการสร้างแนวร่วม แนวร่วมที่ไหนก็ได้ พร้อมที่จะมาใช้ประโยชน์ ผมมีเวลาอีก