สวัสดีค่ะพี่นุช

ขอปลื้มใจกับพี่นุชด้วยอีกคนนะคะ และที่สำคัญ...ดีใจมากเลยที่สังคมไทยมี "ครู" และนักวิชาการที่มีจิตวิญญาณอิสระอย่างพี่นุชค่ะ...วิชาการที่เป็นเพียงวิชาการ ทว่าไม่ได้ช่วยเสริมสร้างหรือทำให้จิตใจของผู้คนสูงส่งและมีความสุขขึ้น วิชาการนั้นย่อมไม่มีความหมายใด ๆ เลยค่ะ

เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะที่พี่นุชบอกว่า "ที่จริงงานวิจัยน่าจะป็นการที่เรามองหาคำตอบในสิ่งที่เราอยากรู้เพื่อนำมาใช้ได้กับการพัฒนาชีวิตในทุกด้าน" เพราะคำว่า "วิจัย" มาจากภาษาบาลีว่า "วิจโย"  แปลว่า "ปัญญา" ค่ะ

ตุ้มไม่มีโอกาสไปกราบสวัสดีพี่นุชที่บ้านริมน้ำซักทีค่ะ ช่วงต้นเดือนมีนาคมที่ว่าจะมีโอกาสไปสัมมนาที่อยุธยาและอาจได้แวะเยี่ยมพี่นุชนั้น ทางสกว.เปลี่ยนที่ไปประชุมที่ลาดกระบังแทนค่ะ...จะพยายามจัดสรรเวลาและหาทางไปนั่งนิ่ง ๆ เพื่อชื่นชมและซึมซับความสงัดงามของบ้านริมน้ำให้ได้ในวันหนึ่งข้างหน้าค่ะ