- ผมเองยังใหม่มากต่อเรื่องการจัดสวัสดิการสังคม แต่มาปีนี้ผมได้รับงบจาก พ.ร.บ ส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคมมาทำในเรื่อง "ศูนย์ข่าวและข้อมูลท้องถิ่นเพื่อการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชน" ก็เลยต้องหาความรู้เพิ่มเติมอีกมาก ขอบคุณอาจารย์ปัทมวดีที่ช่วยให้ผมกระจ่างขึ้น
- ที่แม่ฮ่องสอน ในส่วนของเอ็นจีโอ และองค์กรรากหญ้าก็ตื่นตัวเรื่องนี้นะครับ แต่เจ้าภาพคือหน่วยงานระดับจังหวัดนี่ขยับตามไม่ค่อยทัน อันนี้อาจจะเป็นปัญหาในเชิงโครงสร้างหน่วยงานภาครัฐที่ไม่คล่องตัว มีขีดจำกัดมากมาย ยิ่งในพื้นที่ห่างไกลการติดต่อประสานงานลำบาก ทำให้ขบวนการสวัสดิการชุมชนเป็นไปได้ช้า
- ส่วนในเรื่องของการเรียนรู้หรือการสร้างความพร้อมแก่ชุมชน อันนี้เป็นเรื่องสำคัญมากครับ ถ้าชาวบ้านเข้าใจถูกต้อง แม้เครื่องมือจะทื่อๆโบราณ แต่ก็จะสามารถพลิกแพลงดัดแปลงได้ตรงตามเป้าประสงค์
- ชาวบ้านเองก็ยังต้องการการเรียนรู้เรื่องนี้ (อย่างมีประสิทธิภาพ) นะครับ ขนาดผมเรียนมาจนหัวหงอก กว่าจะเข้าถึงวิธีคิดเรื่องนี้ได้ก็ต้องมานั่งศึกษา มาฝึกคิดฝึกทำดู แต่ผมยังไม่เห็นมีสื่อ หรือมีใครไปให้ความรู้เรื่องนี้ในท้องถิ่นที่ผมอยู่เลย
- มิพักแต่ชาวบ้านนะครับ กลไกของรัฐ รวมถึงนักศึกษาที่จะไปทำงานด้านนี้ ก็ต้องมีความพร้อม มีความรู้เรื่องสวัสดิการสังคมเป็นทุนอยู่บ้าง พอให้สามารถขับเคลื่อนไปด้วยกัน แต่ผมไม่รู้ว่า ภาคส่วนเหล่านี้มีการรับรู้และปฏิบัติการในเรื่องนี้มากน้อยแค่ไหน
- สะท้อนจาก "มือใหม่หัดขับ" อาจจะผิดก็ได้นะครับ