สวัสดีครับ อ้ายสมนึก แซ่เฮ

แรกเดิมทีก็ลังเลว่าจะเขียนบันทึกนี้ดีหรือไม่   เพราะดูจะออกขุ่น ๆ มัว ๆ อยู่บ้าง  แต่เมื่อคิดแล้วอย่างน้อยก็น่าจะทิ้งประเด็นไว้ได้บ้างกระมังว่า ..

• ไม่ติดกับลาภยศ หัวโขน  สูงสุดย่อมคืนสู่สามัญ
• เราต้องเรียนรู้ที่จะสร้างคนและให้โอกาสคนได้ก้าวมาสู่จุดที่เราเป็นอยู่
• เราต้องไม่มีอคติกับงานที่ต้องต่อยอดจากคนเก่า ๆ  หรือคิดในกรอบที่ว่า ขอเพียงอะไรดีก็ต่อยอด ..อะไรไม่ดีก็ยกเลิกและแก้ไข  อะไรใหม่ก็นำมาพัฒนา   ….ไม่ใช่ปล่อยเลยตามเลย  จนที่สุดแล้วก็เข้าทำนอง  “คนเคลื่อน ..งานจบ !”
• ขอบพระคุณมากนะครับที่กรุณานำพาความอบอุ่นมาห่มคลุมในยามที่รู้สึกว่าตนเองกำลังเคว้งคว้าง
• ...