สวัสดีครับ ลุง อ.เก

ยินดีมากครับ ที่ทราบว่าหลายๆท่านใน สพท.มส.เขต ๑ ติดตามอ่านบันทึกของผมอยู่ ผมมีกำลังใจขึ้นมากครับ มีแรงจะสร้างสรรค์เรื่องราวดีๆผ่านบันทึกเพื่อประโยชน์ของเมืองแม่ฮ่องสอนเรา รวมถึงประเทศเราด้วย

การเขียนบันทึกถือว่าเป็นวิทยาทานอย่างหนึ่ง ส่วนใหญ่แล้วเป็นปรสบการณ์ของผมเองที่ถ่ายทอดออกมาให้อ่านง่ายๆ เข้าใจง่ายๆ บางครั้งก็มีศัพท์แสงที่เข้าใจยาก หากไม่เข้าใจหรือไม่คุ้นชิย เรามาแลกเปลี่ยนกันได้

อย่างที่ผมบอกนะครับว่า เราต้องสนุกที่จะเรียนรู้ ...แล้วการเรียนรู้นั้นเป็นสิ่งที่ท้านทาย ทำให้เรากระหายความรู้ตลอดเวลา

เมื่อเดินออกไปในโลกกว้าง ผมมักพบว่า ผมยังไม่รู้อะไรอีกมาก ผมเปรยๆกับเพื่อเสมอๆว่า ทำไมหนอ ผมถึงรู้สึกว่าตัวเองโง่มาก อยากจะรู้ทุกเรื่องแต่ก็ถูกจำกัด จำเป็นต้องพัฒนาตัวเองเรื่อยๆค่อยๆเรียนรู้ไป

เรื่อง รูปแบบ  กับ ความเป็นจริง นั้น ผมเห็นด้วยครับลุงเก ว่า หาก เป็นทางการมากเรามักล้มเหลวในเวที ผมเชื่อในความเป็นธรรมชาติ ความรู้สึกอบอุ่น เป็นพวกเดียวกัน ความสุข บรรยากาศแห่งมิตร ทำให้กระบวนการเรียนรู้ต่างๆมีประสิทธิภาพมากๆ ใน สพท.มส.เช่นกันครับ ผมก็คิดว่าวัฒนธรรมคนแม่ฮ่องสอน เป็นคนใจดี ใจเย็น คุยสนุก หากเราเปิดเวทีที่เอาวัฒนธรรมเป็นฐาน จะรวมใจคนได้มาก ได้ดี เหมือนอย่างที่ลุงเกทำอยู่ครับ

หลักการก็เป็นหลักการ ส่วนจะประยุกต์ใช้อย่างไรนั้น เรามาเรียนรู้ไปกับการปฏิบัติแล้ว "ถอดบทเรียน" กันเถอะครับ

KM แบบแม่ฮ่องสอน(สพท.มส.๑) เป็นอย่างไร ...รูปแบบใด ได้องค์ความรู้อย่างไร พัฒนา ยกระดับ รวมถึงเป็นนวัตกรรมได้อย่างไร ล้วนแล้วแต่เป็นโจทย์ที่น่าสนใจครับ...องค์ความรู้เหล่านี้เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่จะพัฒนาบ้านเราต่อไป

พัฒนาบนฐานองค์ความรู้ การมีส่วนร่วม ความสุข และ วัฒนธรรมครับ

ขอบคุณลุงเกมากครับที่ให้โอกาส และให้พลังแรงใจให้ผมครับ