สวัสดีครับ คุณ    คุณ    คุณน้องอั้ม  คุณ

คุณ   คุณ  คุณ   คุณ   คุณ

คุณ

           ผมขออนุญาตตอบความเห็นของทุกท่านที่กรุณาเข้ามาแสดงความคิดเห็นในบทความนี้ครับ  ก่อนอื่นขอขอบคุณทุกๆ ท่านที่แสดงความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์มากๆ  เลยครับ

ข้อเท็จจริง

      1. ตามทฤษฎีเมื่อมีสติครอง จะโกรธไม่เป็น  แต่เมื่อมีปัจจัยภายนอกมากระทบ ต่อมโกรธ  อารมณ์โกรธมักแล่นรวดเร็ว ตามที่คุณ little cat  และคุณ พิสูจน์ พูดไว้ไม่ผิดหรอกครับ

      2. เมื่ออารมณ์โกรธพลุ่งพล่าน การระงับอารมณ์ต้องใช้เวลาครับ บางคนชั่วครู่ชั่วยามก็หายโกรธ แต่บางคนก็ใช้เวลานาน บางคนโกรธข้ามวัน ข้ามเดือน เลยก็มี อยู่ที่ว่าปัจจัยกระทบอารมณ์นั้นรุนแรงมากน้อยเพียงใด  ความพยายามจะระงับอารมณ์โกรธมีมากน้อยเพียงใด  และมีปัจจัยเสริมเพิ่มเชื้อไฟโกรธอีกไหม  ดังนั้นที่คุณ กัญญา เสนอแนะไว้ก็เป็นหนทางที่ดีทางหนึ่ง ขึ้นอยู่ว่าถต้องอัธยาศัยหรือเหมาะสมกับตัวเราไหม  บางคนใช้วิธีนับหนึ่งถึงสิบก็ใช้ไม่ได้ แต่อาจหาอะไรทำอาจหาย

       ผมคิดว่า  "อารมณ์โกรธ"  เป็นข้าศึกของ  "การใช้เหตุผล"  การระงับความโกรธได้จึงต้องใช้เหตุผลมาขับไล่  นึกถึงส่วนความดีงามเข้าไว้  แต่นั่นแหละ  การจะทำเช่นนี้ได้ก็ต้องใช้ "ใจ" จับอารมณ์โกรธให้ "นิ่ง" ก่อน มิฉะนั้น "เหตุผล" ก็จะไม่เกิด

        ที่ผมพูดมาทั้งหมดนี้ เชื่อไหมครับ ผมเองก็กำลังฝึกฝนตัวเองอยู่  ผมไม่ใช่พระสัพพัญญูรู้แจ้งอะไร ผมเป็นปุถุชนตามที่คุณพิสูจน์พูดไว้นั่นล่ะ แต่การฝึกฝนตนเองเป็นเรื่องที่ดีที่อยากจะแบ่งปันให้กันไว้  เพราะทุกวันนี้เรามักใช้อารมณ์โกรธเปลืองกันเหลือเกินครับ 

        ขอบคุณอีกครั้งครับสำหรับความคิดเห็นที่มีค่ายิ่ง