วันนี้พี่บางทรายเป็นศิลปินสะท้อนความจริงได้ถึงอารมณ์เชียวค่ะ

นุชว่าเรื่องข้าวนี่หากชาวนาในแต่ละที่สามารถทำตามแนวทางของโรงเรียนชาวนา-มูลนิธิข้าวขวัญได้ อย่างน้อยก็มีความเป็นไทแก่ตนเอง ชีวิตมีความสุขได้อย่างพอเพียงโดยใช้ความรู้รวมทั้งทุนทุกประเภทในถิ่นของตนอย่างมีความเคารพธรรมชาติ

ตราบที่ยังอยู่ในระบบการผลิต การตลาดของระบบทุนใหญ่ภายนอกไม่มีโอกาสยืนได้เลยนะคะ เพราะไม่สามารถควบคุมอะไรได้เลย นึกถึงเรื่องของคุณสินชัย ที่พิจิตรที่นุชเขียนในหนังสือ เขามีความกล้าที่จะไม่เหมือนคนอื่นนะคะชีวิตจึงรอด

หากรัฐบาลเอาไหน มีวิสัยทัศน์นำข้าวอินทรีย์มาวิจัยต่อยอดทำอย่างคุณเบิร์ดเล่าก็ยิ่งดีวิเศษ เราจะได้เห็นในช่วงชีวิตของเราไหมน้อ...