ไม่รู้นะครับ...แต่อ่านบันทึกนี้แล้วก็อดคิดถึงภาพชีวิตตนเองในสมัยเด็ก ๆ ที่พ่อมักจะสอนให้กินข้าวในแบบชนิด "ซดน้ำหลาย ๆ ..อย่าตะกายกินแต่ต่อน"

สิ่งเหล่านี้มันหมายถึงความยากจนที่ต้องกินแบบอดๆ อยาก ๆ  แต่ส่วนหนึ่งก็น่าจะทิ้งนัยสำคัญให้แบ่งปันอาหารการกินในชามเดียวกันให้กับผู้อื่นด้วยกระมังครับ...

การไปเยือนที่ต่าง ๆ ..ผมว่าหนีไม่พ้นวัฒนธรรมการกินที่เจ้าบ้าน หรือเจ้าภาพนำมาต้อนรับ ..  ไม่เคยกินก็อาจต้องกิน  ทั้งเพื่อรับน้ำใจ  หรือเพื่อการเรียนรู้

ปีที่แล้ว,  ผมไปอุตรดิตถ์,  ชาวบ้านยกเหล้ากลั่นให้ดื่ม  ผมก็ปฏิเสธอยู่นาน  จนวันสุดท้ายโน่นแหละครับจจึงรับน้ำใจด้วยความเคารพสัก 1  จอก ..  เลือดไหลเวียนทั่วร่าง  , ร่างกายดูอุ่นขึ้นเป็นกอง

..

เป็นอีกรสชาติชีวิตที่ค้นพบจากการเดินทาง ครับ