อ่านแล้วดูงง ๆ.... แต่ก็รู้สึกดี คล้ายกับมีปรัชญาซ่อนอยู่ในบรรทัดอันว่างเปล่านั้น

....

ใช้หัวใจเพ่งมอง...
ใช้หัวใจฟังเสียงร้องรอบวิถี
ใช้หัวใจขับเปล่งเสียงเพลงกวี,
ใช้หัวใจกำหนดชี้...วีถีนั้น !